водараствара́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае ўласцівасць растварацца ў вадзе. Водарастваральная плёнка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

во́зніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да возніка, возніцтва. Возніцкі промысел.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воўнаапрацо́ўчы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да апрацоўкі воўны. Воўнаапрацоўчая фабрыка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

воўнапрадзі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да прадзення воўны. Воўнапрадзільны цэх.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуглевадаро́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае ў сваім саставе вуглевадароды. Вуглевадародныя злучэнні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вугляро́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да вугляроду. Вугляроднае жыўленне раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вуснапаэты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вуснай народна-паэтычнай творчасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́дрын, ‑а.

Які мае адносіны да выдры, належыць ёй. Выдрына нара.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гагалі́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гогаля (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гарэ́лачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гарэлкі ​2. Гарэлачны пах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)