паляну́ць

‘пальнуць - знішчыць агнём каго-небудзь, што-небудзь; стрэльнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паляну́ палянё́м
2-я ас. паляне́ш паленяце́
3-я ас. паляне́ паляну́ць
Прошлы час
м. паляну́ў паляну́лі
ж. паляну́ла
н. паляну́ла
Загадны лад
2-я ас. паляні́ паляні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час паляну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыхло́паць

‘забіць, знішчыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыхло́паю прыхло́паем
2-я ас. прыхло́паеш прыхло́паеце
3-я ас. прыхло́пае прыхло́паюць
Прошлы час
м. прыхло́паў прыхло́палі
ж. прыхло́пала
н. прыхло́пала
Загадны лад
2-я ас. прыхло́пай прыхло́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прыхло́паўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сплюга́віць

‘сапсаваць, знішчыць, знявечыць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сплюга́ўлю сплюга́вім
2-я ас. сплюга́віш сплюга́віце
3-я ас. сплюга́віць сплюга́вяць
Прошлы час
м. сплюга́віў сплюга́вілі
ж. сплюга́віла
н. сплюга́віла
Загадны лад
2-я ас. сплюга́ў сплюга́ўце
Дзеепрыслоўе
прош. час сплюга́віўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́караніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак., што.

Канчаткова знішчыць, зжыць.

В. недахопы.

|| незак. выкараня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. выкаране́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́нішчыць, -шчу, -шчыш, -шчыць; -шчаны; зак., каго-што.

Поўнасцю знішчыць.

В. ваўкоў.

|| незак. вынішча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. вынішчэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

збаёдаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак. (разм.).

1. што. Марна патраціць.

З. усе грошы.

2. каго-што. Загубіць, знішчыць.

З. чалавека.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перамало́ць, -мялю́, -ме́леш, -ме́ле; -мялі; -мо́латы; зак., што.

Здрабніць у муку (зерне).

П. варожыя сілы (перан.: знішчыць).

|| незак. перамо́лваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аста́рыць

‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь старым; паслабіць, знішчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аста́ру аста́рым
2-я ас. аста́рыш аста́рыце
3-я ас. аста́рыць аста́раць
Прошлы час
м. аста́рыў аста́рылі
ж. аста́рыла
н. аста́рыла
Загадны лад
2-я ас. аста́р аста́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час аста́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

памаро́зіць, -ро́жу, -ро́зіш, -ро́зіць; -ро́жаны; зак., што.

Даць замерзнуць, знішчыць, сапсаваць марозам або абмарозіць (звычайна пра многіх, многае).

П. усю бульбу.

П. вушы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

изничто́жить сов., прост. зні́шчыць, мног. пазнішча́ць, вы́нішчыць; разг. знішто́жыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)