торопли́вый
1. (склонный, привыкший торопиться) паспе́шлівы, обл. хапатлі́вы;
торопли́вый челове́к паспе́шлівы чалаве́к;
2. (быстрый, поспешный) паспе́шны, паспе́шлівы; шпа́ркі;
торопли́вые движе́ния паспе́шныя (паспе́шлівыя, шпа́ркія) ру́хі;
торопли́вые шаги́ паспе́шныя (паспе́шлівыя, шпа́ркія) кро́кі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
го́нкі I сущ. (род. го́нак) ед. нет, спорт. го́нки
го́нкі II
1. (быстрый) го́нкий;
г. со́кал — охот. го́нкий со́кол;
2. (о деревьях) высо́кий и ро́вный;
~кая — хво́я высо́кая и ро́вная сосна́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ско́ры
1. в разн. знач. ско́рый;
с. цягні́к — ско́рый по́езд;
с. на распра́ву — ско́рый на распра́ву;
с. ад’е́зд — ско́рый отъе́зд;
2. (быстрый, проворный) пры́ткий;
ба́чыш, які́ с. — ишь, како́й пры́ткий;
◊ на ~рую руку́ — на ско́рую ру́ку;
с. на руку́ — ско́рый на́ руку
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жва́вы
1. живо́й; оживлённый;
~вае дзіця́ — живо́й ребёнок;
~вая гу́тарка — жива́я (оживлённая) бесе́да;
~выя во́чы — живы́е глаза́;
2. (лёгкий в движениях) ре́звый;
~выя ко́ні — ре́звые ло́шади;
3. (быстрый и ловкий) прово́рный; расторо́пный; пры́ткий; (бойкий — ещё) шу́стрый;
ж. хло́пец — прово́рный (расторо́пный, шу́стрый) па́рень;
4. охот. рыскли́вый;
ж. саба́ка — рыскли́вая соба́ка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
побыстре́е сравнит. ст.
1. нареч. (поскорее) (тро́хі) шпарчэ́й; (тро́хі) хутчэ́й, (тро́хі) скарэ́й; (тро́хі) барзджэ́й; (как можно быстрее) (як мага́) шпарчэ́й, як найшпарчэ́й; (як мага́) хутчэ́й, як найхутчэ́й, (як мага́) скарэ́й, як найскарэ́й; (як мага́) барзджэ́й, як найбарзджэ́й;
2. прил. (тро́хі) шпарчэ́йшы; (тро́хі) хутчэ́йшы; (тро́хі) скарэ́йшы; (тро́хі) барзджэ́йшы;
3. нареч. (поживее) (тро́хі) шпарчэ́й; (тро́хі) жваве́й; (как можно быстрее) (як мага́) шпарчэ́й, як найшпарчэ́й; (як мага́) жваве́й, як найжваве́й;
4. прил., перен. (тро́хі) шпарчэ́йшы; (тро́хі) жваве́йшы; см. бы́стро, бы́стрый.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
живо́й
1. в разн. знач. жывы́;
живы́е цветы́ жывы́я кве́ткі;
живо́й вес жыва́я вага́;
живо́й язы́к жыва́я мо́ва;
2. (проворный, быстрый) жва́вы, руха́вы;
о́чень живо́й ребёнок ве́льмі жва́вае (руха́вае) дзіця́;
3. (деятельный) дзе́йны;
принима́ть живо́е уча́стие в рабо́те прыма́ць дзе́йны ўдзел у рабо́це;
4. (оживлённый) жва́вы, бо́йкі;
жива́я бесе́да жва́вая (бо́йкая) гу́тарка;
5. (выразительный) выра́зны, я́ркі;
живо́е изложе́ние я́ркі перака́з (вы́клад);
◊
жива́я вода́ фольк. жыва́я вада́;
ни жив ни мёртв ні жывы́ ні мёртвы;
на живу́ю ни́тку на жыву́ю ні́тку;
заде́ть за живо́е крану́ць за жыво́е;
ни одно́й живо́й души́ ні адно́й жыво́й душы́;
живо́го ме́ста нет жыво́га ме́сца няма́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)