ускры́ліць
‘узняцца ўгару на крылах (і ў пераносным значэнні); надаць каму-небудзь сілу, надзею (ускрыліць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускры́лю |
ускры́лім |
| 2-я ас. |
ускры́ліш |
ускры́ліце |
| 3-я ас. |
ускры́ліць |
ускры́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
ускры́ліў |
ускры́лілі |
| ж. |
ускры́ліла |
| н. |
ускры́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускры́ль |
ускры́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
ускры́ліўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ускрыля́ць
‘уздымацца ўгару на крылах (і ў пераносным значэнні); надаваць каму-небудзь сілу, надзею (ускрыляць каго-небудзь, што-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ускрыля́ю |
ускрыля́ем |
| 2-я ас. |
ускрыля́еш |
ускрыля́еце |
| 3-я ас. |
ускрыля́е |
ускрыля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
ускрыля́ў |
ускрыля́лі |
| ж. |
ускрыля́ла |
| н. |
ускрыля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ускрыля́й |
ускрыля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ускрыля́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цу́біць
‘ісці, падаць моцна ці на працягу доўгага часу (пра дождж і пад.); піць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
цу́блю |
цу́бім |
| 2-я ас. |
цу́біш |
цу́біце |
| 3-я ас. |
цу́біць |
цу́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
цу́біў |
цу́білі |
| ж. |
цу́біла |
| н. |
цу́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
цу́б |
цу́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
цу́бячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шло́паць
‘гучна, з шумам біцца аб што-небудзь, удараць па чым-небудзь, шлёпаць (яблыкі шлопаюць у траву, боты шлопаюць па нагах)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шло́паю |
шло́паем |
| 2-я ас. |
шло́паеш |
шло́паеце |
| 3-я ас. |
шло́пае |
шло́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
шло́паў |
шло́палі |
| ж. |
шло́пала |
| н. |
шло́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шло́пай |
шло́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шло́паючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шу́ргаць
‘утвараць шум; хадзіць, не падымаючы ног; абмацваць рукой што-небудзь (без прамога дапаўнення: шоргаць па чым-небудзь); ліць (пра дождж)’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шу́ргаю |
шу́ргаем |
| 2-я ас. |
шу́ргаеш |
шу́ргаеце |
| 3-я ас. |
шу́ргае |
шу́ргаюць |
| Прошлы час |
| м. |
шу́ргаў |
шу́ргалі |
| ж. |
шу́ргала |
| н. |
шу́ргала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шу́ргай |
шу́ргайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шу́ргаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
лю́бящий
1. прич. які́ (што) лю́біць; які́ (што) каха́е; см. люби́ть;
2. прил. (исполненный любви) лю́бячы;
лю́бящая мать лю́бячая ма́ці;
3. прил. (выражающий любовь) лю́басны;
лю́бящий взгляд лю́басны по́гляд.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
смягча́ющий
1. прич. які́ (што) змякча́е, які́ (што) памякча́е; см. смягча́ть;
2. прил. змякча́ючы;
смягча́ющие вину́ обстоя́тельства змякча́ючыя віну́ акалі́чнасці;
3. прил. (мягчительный), мед. памякча́льны;
смягча́ющие сре́дства памякча́льныя сро́дкі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обора́чиватьII несов.
1. (поворачивать) паваро́чваць;
2. (превращать) фольк. пераваро́чваць (у каго); ператвара́ць (у што); абарача́ць (у каго, у што);
3. (капитал) абаро́чваць; см. оберну́тьII 1, 4, 5.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
погрузи́ть сов.
1. (опустить) апусці́ць;
2. перен. (привести в какое-л. физическое или психическое состояние) прыве́сці (у што, да чаго); агарну́ць (чым); нагна́ць (што);
3. (груз) пагрузі́ць; см. погружа́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
здурэ́ць сов., разг. сглупи́ть; сдури́ть;
~рэ́ў, што не пае́хаў у го́рад — сглупи́л, что не пое́хал в го́род
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)