Verbum

бясхі́бны, -ая, -ае.

Які не мае хібаў, недахопаў; беспамылковы.

Б. разлік.

|| наз. бясхі́бнасць, -і, ж.

вапня́к, -у́, м.

Асадкавая горная парода, якая мае ў сабе вапну.

|| прым. вапняко́вы, -ая, -ае.

віду́шчы, -ая, -ае.

Які мае зрок, бачыць або здольны бачыць.

В. чалавек.

Адзінае відушчае вока.

вызвале́нчы, -ая, -ае.

Які мае адносіны да палітычнага, сацыяльнага вызвалення.

Вызваленчая барацьба.

Нацыянальны в. рух.

адзінанача́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Асоба, якая кіруецца прынцыпам адзінаначалля або мае права адзінаначалля.

адукацы́йны, -ая, -ае.

Які спрыяе адукацыі, мае дачыненне да адукацыі, асветы.

А. ўзровень.

Адукацыйная экскурсія.

маласі́льны, -ая, -ае.

Які мае невялікую магутнасць, сілу; слабы.

М. рухавік.

|| наз. маласі́льнасць, -і, ж.

маласяме́йны, -ая, -ае.

Які мае невялікую сям’ю.

Інтэрнат для маласямейных (наз.).

|| наз. маласяме́йнасць, -і, ж.

металано́сны, -ая, -ае.

Які мае ў сваім складзе метал.

М. пласт.

|| наз. металано́снасць, -і, ж.

беспрычы́нны, -ая, -ае.

Які не мае ніякай прычыны; беспадстаўны.

Б. смех.

|| наз. беспрычы́ннасць, -і, ж.