уляля́шчыць, ‑шчу, ‑шчыш, ‑шчыць;
1. Расшчодрыўшыся, даць каму‑н. што‑н. у вялікай колькасці.
2. Управіць у што‑н. вязкае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уляля́шчыць, ‑шчу, ‑шчыш, ‑шчыць;
1. Расшчодрыўшыся, даць каму‑н. што‑н. у вялікай колькасці.
2. Управіць у што‑н. вязкае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Жэну́ць ’гнаць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
цямні́ца, ‑ы,
1. Месца зняволення, турма.
2. Цёмнае памяшканне, пазбаўленае святла;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
э́нскі, ‑ая, ‑ае.
Ужываецца
[Ад назвы лац. літары «n».]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вінагонка ’вінакурня’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Аслянец: «Аслянцы старцы, Чаго вы спазьнились» (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
качарэ́жнік, ‑а,
Вугал каля печы, дзе стаяць качарга, вілкі, чапяла і інш.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэ́гент, ‑а,
1. Часовы правіцель манархічнай дзяржавы, які ажыццяўляе вярхоўную ўладу
2. Дырыжор хору, пераважна царкоўнага.
[Ад лац. regens, regentis — які правіць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пазу́р, ‑а;
1. Кіпцюр.
2. Ногаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пакалыха́ць, ‑лышу, ‑лышаш, ‑дыша;
Калыхаць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)