экраннава́куумны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. экраннава́куумны экраннава́куумная экраннава́куумнае экраннава́куумныя
Р. экраннава́куумнага экраннава́куумнай
экраннава́куумнае
экраннава́куумнага экраннава́куумных
Д. экраннава́куумнаму экраннава́куумнай экраннава́куумнаму экраннава́куумным
В. экраннава́куумны
экраннава́куумнага
экраннава́куумную экраннава́куумнае экраннава́куумныя
Т. экраннава́куумным экраннава́куумнай
экраннава́куумнаю
экраннава́куумным экраннава́куумнымі
М. экраннава́куумным экраннава́куумнай экраннава́куумным экраннава́куумных

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

электрааэразо́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. электрааэразо́льны электрааэразо́льная электрааэразо́льнае электрааэразо́льныя
Р. электрааэразо́льнага электрааэразо́льнай
электрааэразо́льнае
электрааэразо́льнага электрааэразо́льных
Д. электрааэразо́льнаму электрааэразо́льнай электрааэразо́льнаму электрааэразо́льным
В. электрааэразо́льны
электрааэразо́льнага
электрааэразо́льную электрааэразо́льнае электрааэразо́льныя
Т. электрааэразо́льным электрааэразо́льнай
электрааэразо́льнаю
электрааэразо́льным электрааэразо́льнымі
М. электрааэразо́льным электрааэразо́льнай электрааэразо́льным электрааэразо́льных

Крыніцы: krapivabr2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

электраізалява́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. электраізалява́ны электраізалява́ная электраізалява́нае электраізалява́ныя
Р. электраізалява́нага электраізалява́най
электраізалява́нае
электраізалява́нага электраізалява́ных
Д. электраізалява́наму электраізалява́най электраізалява́наму электраізалява́ным
В. электраізалява́ны
электраізалява́нага
электраізалява́ную электраізалява́нае электраізалява́ныя
Т. электраізалява́ным электраізалява́най
электраізалява́наю
электраізалява́ным электраізалява́нымі
М. электраізалява́ным электраізалява́най электраізалява́ным электраізалява́ных

Крыніцы: sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Ту́рак1 ‘жыхар Турцыі’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Федар. 4, Сл. ПЗБ, Зайка Кос.), ту́рок ‘тс’ (ТС, Вруб.), ‘Турцыя, Турэччына’: немца, турка ваяваць (Карскі 2–3, 397), ту́ркі ‘тс’: Куды цябе мамка аддае: / Ці ў туркі, ці ў татары (барыс., Песні сямі вёсак), ту́рак ‘упарты чалавек’ (беласт., Сл. ПЗБ), ‘някемлівы чалавек’ (Мат. Гом., Зайка Кос.), ту́рок ‘чалавек з разумовымі недахопамі’ (ТС), ту́рык ‘дурань’ (Юрч. Вытв.), ст.-бел. турокъ (1480 г.), турчинъ, турчынъ (1499 г.) ‘жыхар Турцыі’ (ГСБМ). Параўн. укр. ту́рок, рус. ту́рок, стараж.-рус. турокъ (XV ст.). Запазычанне з тур. türk ‘турак, цюрак’, звязанае (паводле ЕСУМ, 5, 682) з türk ‘грубы, жорсткі, разбойніцкі’, уйг. türk ‘сіла; моцны’, чагат. ‘жорсткі, храбры’, якія зводзяцца да ст.-цюрк. türk ‘цюркская дынастыя’, якую кітайцы называлі Tu‑küz ці Ту‑кю (Фасмер, 4, 125). Запазычанне адсылаецца і да манг. türkün ‘бацькі і родзічы замужняй жанчыны’. Гл. таксама Фасмер (4, 83–84). Сюды ж турча́нка ‘жанчына турэцкай нацыянальнасці’ (ТСБМ), Турэ́ччына ‘Турцыя’; Турцыя — са ст.-польск. Turcja, якое з новалац. Turcia, гэтаксама прыметнік турэцкі са ст.-польск. turecki < Turek ‘турак’ (Фасмер, 4, 126); ту́рка ‘турак’ (Байк. і Некр.), турэцкі баго́н — нейкая расліна (ТС), турэцкіе агуркі — бальшые і доўгіе (Ян.), турэцкі рамонак ‘рамонак пахучы, Matricaria matricarioides (L.)’ (лельч., Нар. лекс.).

Ту́рак2 ‘бубны (масць у картах)’: бубен, або званок, або турак (Наша Ніва, 2002, 15 лют.). Відавочна, адпавядае польск. turek ‘чырвоная кветка’ на базе колеру бубновай карты або значэння ‘палявая кветка’, што можа атаясамлівацца са званочкам (Варш. сл.), дакладней — з контурам кветкі «званковай» (бубновай) карты. Сувязь з Turek ‘турак’ застаецца няяснай.

Ту́рак3 ‘грыб курачка, Rozites casperata (Fr.) P. Karsten’ (кам., маладз., смаляв., Сярж.–Яшк.). Заходняя лакалізацыя назвы сведчыць пра магчымае запазычанне польск. turek ‘від грыба з вялікай апушанай шапачкай арэхападобнай формы пясчанага колеру’ (Варш. сл.). Мяркуецца, што грыб нагадвае турэцкі галаўны ўбор, адсюль зыходнае Turek, гл. турак1.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вені́раваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вені́раваны вені́раваная вені́раванае вені́раваныя
Р. вені́раванага вені́раванай
вені́раванае
вені́раванага вені́раваных
Д. вені́раванаму вені́раванай вені́раванаму вені́раваным
В. вені́раваны
вені́раванага
вені́раваную вені́раванае вені́раваныя
вені́раваных
Т. вені́раваным вені́раванай
вені́раванаю
вені́раваным вені́раванымі
М. вені́раваным вені́раванай вені́раваным вені́раваных

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вё́рстачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вё́рстачны вё́рстачная вё́рстачнае вё́рстачныя
Р. вё́рстачнага вё́рстачнай
вё́рстачнае
вё́рстачнага вё́рстачных
Д. вё́рстачнаму вё́рстачнай вё́рстачнаму вё́рстачным
В. вё́рстачны
вё́рстачнага
вё́рстачную вё́рстачнае вё́рстачныя
вё́рстачных
Т. вё́рстачным вё́рстачнай
вё́рстачнаю
вё́рстачным вё́рстачнымі
М. вё́рстачным вё́рстачнай вё́рстачным вё́рстачных

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

верхакве́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. верхакве́тны верхакве́тная верхакве́тнае верхакве́тныя
Р. верхакве́тнага верхакве́тнай
верхакве́тнае
верхакве́тнага верхакве́тных
Д. верхакве́тнаму верхакве́тнай верхакве́тнаму верхакве́тным
В. верхакве́тны (неадуш.) верхакве́тную верхакве́тнае верхакве́тныя (неадуш.)
Т. верхакве́тным верхакве́тнай
верхакве́тнаю
верхакве́тным верхакве́тнымі
М. верхакве́тным верхакве́тнай верхакве́тным верхакве́тных

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

веславы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. веславы́ веслава́я веславо́е веславы́я
Р. веславо́га веславо́й
веславо́е
веславо́га веславы́х
Д. веславо́му веславо́й веславо́му веславы́м
В. веславы́
веславо́га
веславу́ю веславо́е веславы́я
Т. веславы́м веславо́й
веславо́ю
веславы́м веславы́мі
М. веславы́м веславо́й веславы́м веславы́х

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́снічкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́снічкавы ве́снічкавая ве́снічкавае ве́снічкавыя
Р. ве́снічкавага ве́снічкавай
ве́снічкавае
ве́снічкавага ве́снічкавых
Д. ве́снічкаваму ве́снічкавай ве́снічкаваму ве́снічкавым
В. ве́снічкавы
ве́снічкавага
ве́снічкавую ве́снічкавае ве́снічкавыя
ве́снічкавых
Т. ве́снічкавым ве́снічкавай
ве́снічкаваю
ве́снічкавым ве́снічкавымі
М. ве́снічкавым ве́снічкавай ве́снічкавым ве́снічкавых

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ве́снічны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ве́снічны ве́снічная ве́снічнае ве́снічныя
Р. ве́снічнага ве́снічнай
ве́снічнае
ве́снічнага ве́снічных
Д. ве́снічнаму ве́снічнай ве́снічнаму ве́снічным
В. ве́снічны
ве́снічнага
ве́снічную ве́снічнае ве́снічныя
ве́снічных
Т. ве́снічным ве́снічнай
ве́снічнаю
ве́снічным ве́снічнымі
М. ве́снічным ве́снічнай ве́снічным ве́снічных

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)