Прывя́зка ’вяровачка, шнурок, раменьчык для прывязвання чаго-небудзь’ (Байк. і
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прывя́зка ’вяровачка, шнурок, раменьчык для прывязвання чаго-небудзь’ (Байк. і
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
барацьба́, ‑ы,
1. Адзінаборства дваіх, кожны з якіх імкнецца здужаць праціўніка.
2. Змаганне супрацьлеглых класавых, грамадскіх, ідэйных сіл, у
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напра́мак, ‑мку,
1. Лінія руху; бок, у які накіраваны рух, дзеянне; кірунак.
2.
3. Грамадская, навуковая і інш. плынь, групоўка.
4. Участак фронту, на
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прае́хаць, ‑еду, ‑едзеш, ‑едзе;
1. Перамясціцца ў
2.
3. Праехацца, пракаціцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэа́тр, ‑а,
1. Род мастацтва, у
2. Установа, арганізацыя, якая мае пэўны састаў артыстаў і ставіць спектаклі.
3. Будынак са сцэнай і залай для гледачоў, дзе адбываецца тэатральны паказ, а таксама сам паказ, спектакль.
4.
5.
•••
[Ад грэч. théatron — месца для відовішча; відовішча.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з’езд, ‑а і ‑у,
1. ‑у.
2. ‑а. Сход прадстаўнікоў якіх‑н. вялікіх арганізацый, катэгорый насельніцтва і пад., які мае грамадска-палітычны або навуковы характар.
3. ‑у.
4. ‑а. Месца, па
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
змрок, ‑у,
1. Адсутнасць святла; цемра.
2. Няпоўная цемната, прыцемак, пры
3. Прыцемак паміж заходам сонца і наступленнем ночы, а таксама перадсвітальны прыцемак.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ла́та 1, ‑ы,
Кавалак тканіны, скуры і пад.,
•••
ла́та 2, ‑ы,
Дошка, жэрдка і пад., якія кладуцца ўпоперак крокваў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лісто́к 1, ‑тка,
•••
лісто́к 2, ‑тка,
1.
2. Тое, што і ліст 2 (у 3 знач.).
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
замкну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце;
1. Зачыніць на замок, на ключ.
2. Зачыніць на замок каго‑, што‑н. у
3. Злучыць канцы, крайнія часткі чаго‑н.
4. Ахапіць, акружыць з усіх бакоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)