бугры́цца, бугрыцца; незак.
Разм. Узнімацца буграмі. Б’е з-пад нізу вада, нібы крыніца віруе там, ускіпае бурбалкамі, пенай, бугрыцца. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ва́пнавы, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з вырабам вапны. Вапнавы завод. Вапнавая печ. // У састаў якога ўваходзіць вапна. Вапнавыя ўгнаенні. Вапнавая вада.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўвядзёрны, ‑ая, ‑ае.
Емістасцю ў палавіну вядра. А печ аж гудзе ад пален[аў] смалістых, Клякоча вада ў паўвядзёрным гляку. Хведаровіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вадо́хрышча ’хрышчэнне’ (БРС, Яруш., Шпіл.). Утворана складаннем слоў вада і хрысціць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
іржа́вы
1. в разн. знач. ржа́вый;
і. замо́к — ржа́вый замо́к;
~вая вада́ — ржа́вая вода́;
2. заржа́вленный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
падмы́ць сов., в разн. знач. подмы́ть;
вада́ ~мы́ла грунт — вода́ подмы́ла грунт;
п. дзіця́ — подмы́ть ребёнка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
На́слыж ’рыба верхаводка’ (гарадоў, Нар. лекс.). Магчыма, звязана з на́стлыш ’вада пад снегам’ (Касп.), якое можна зразумець і як ’ верхаводка ’вада паверх лёду’ (хутчэй за ўсё ад насцілиць ’накрываць, пакрываць’); іншая версія — ад сліж ’назва невялікай рыбкі, што плавае па паверхні вады’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вадапе́рыца ’Hottonia L.’ (Кіс.). Рус. водоперица ’шышняк, Myriophyllum’. Да вада і пяро.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
газірава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад газіраваць.
2. у знач. прым. Насычаны газам 1 (у 1 знач.). Газіраваная вада.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вадатру́бны, ‑ая, ‑ае.
У выразе: вадатрубны кацёл — паравы кацёл, у якім вада ператвараецца ў пару, праходзячы па трубах, нагрэтых гарачым газам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)