Verbum

звана́р, -а́, мн. -ы́, -о́ў, м.

Той, хто звоніць у царкоўныя званы.

|| прым. звана́рскі, -ая, -ае.

дэбашы́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто ўчыняе дэбошы; буян, скандаліст.

|| прым. дэбашы́рскі, -ая, -ае.

недаве́рак, -рка, мн. -ркі, -ркаў, м. (разм.).

Той, хто не верыць у што-н.; недаверлівы чалавек.

тарпава́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто ўкладвае торпы.

|| ж. тарпава́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

расцэ́ншчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто вызначае расцэнкі.

|| ж. расцэ́ншчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

прыгнята́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто прыгнятае; эксплуататар.

|| ж. прыгнята́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц.

перамо́жца, -ы, мн. -ы, -аў, м.

Той, хто перамог, дабіўся перамогі.

Народ-п.

П. шахматнага турніру.

трыумфа́тар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Пераможца, той, каго сустракаюць з трыумфам.

|| прым. трыумфа́тарскі, -ая, -ае.

узбуджа́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Той (тое), хто (што) выклікае, узбуджае што-н.

У. грыпу.

фланёр, -а, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Той, хто фланіруе, пазбягае работы.

|| прым. фланёрскі, -ая, -ае.