монаметалі́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да монаметалізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мукасе́йны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прасейвання мукі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мыш’яко́вісты, ‑ая, ‑ае.

Які мае ў сваім саставе мыш’як.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

навукападо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які мае толькі знешнія адзнакі навуковасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выдаве́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выдавецтва, выдаўца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выка́знікавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да выказніка; прэдыкатыўны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокакваліфікава́ны, ‑ая, ‑ае.

Які мае высокую кваліфікацыю. Высокакваліфікаваны рабочы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высокасцябло́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае высокае сцябло. Высокасцябловая кукуруза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галуно́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да галуну ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

га́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да Ганы, танцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)