аднапа́лубны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адну палубу. Аднапалубнае судна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднапле́чы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адно плячо. Аднаплечы рычаг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднаство́ркавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адну створку. Аднастворкавыя вокны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднасхі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін схіл. Аднасхільны дах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аднацылі́ндравы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адзін цыліндр (пра матор).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абане́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Асоба, якая мае абанемент.

[Ням. Abonnent ад фр.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аба́цкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да абата, абацтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абісі́нскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да Абісініі, абісінцаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абру́бачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да абрубкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абсалюты́сцкі, ‑ая, ‑ае.

Кніжн. Які мае дачыненне да абсалютызму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)