вы́турыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., каго.

Разм. Выгнаць вон, выправадзіць. Вытурыць за дзверы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зая́карыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Паставіць на якар. Заякарыць карабель. Заякарыць лодку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

касу́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак., што.

Разм. Тое, што і касавурыць. Касурыць вочы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падрысо́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Спец. Абсталяваць што‑н. рысорамі. Падрысорыць матацыкл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раскупо́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Адкрыць, адкупорыць (што‑н. закупоранае). Раскупорыць бутэльку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удзесяцяры́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Павялічыць у дзесяць разоў. Удзесяцярыць даходы калгаса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уцяжа́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

Кніжн. Зрабіць цяжэйшым. Уцяжарыць прэс. Уцяжарыць канструкцыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фігля́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.

Разм. Дзейнічаць так, як фігляр (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вашава́ць ’глыбока рыць’ (Шат.); ’калыхаць’ (Сцяц.), вашаваць|вайшаваць ’цяжка працаваць; падымаць, варочаць; калыхаць; рыць зямлю (аб свіннях)’. Параўн. польск. waszować ’выцягваць з вады бярвенні пры сплаве лесу’ і літ. vašúoti ’рваць, торгаць кручком; біць’ (гл. Весці АН БССР, 1969, № 4, 130).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Ры́тва ’каляіна’ (Сцяшк. Сл.). Утворана ад рыць (гл.), як во́рыва, ку́рыва.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)