Разгара́чыцца ’раскірачыцца’, разгара́ка ’раскірака’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Разгара́чыцца ’раскірачыцца’, разгара́ка ’раскірака’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разгарну́цца, -гарну́ся, -го́рнешся, -го́рнецца; -гарні́ся;
1. (1 і 2
2. (1 і 2
3. (1 і 2
4. (1 і 2
5.
6.
7. Падрыхтавацца да дзеяння; прыняць баявы парадак (
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
разгарну́цца, ‑гарнуся, ‑горнешся, ‑горнецца;
1. Расправіцца, раскаціцца (пра што‑н. згорнутае).
2. Раскрыцца (пра што‑н. складзенае).
3. Разагнуць спіну; распрастацца.
4.
5.
6.
7. Падрыхтавацца да дзеяння, выканання якіх‑н. функцый.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
раскры́цца, ‑крыюся, ‑крыешся, ‑крыецца;
1.
2. Вызваліцца ад таго, чым быў накрыты; стаць нічым не прыкрытым; агаліцца.
3.
4. Адкрыцца (пра рот, вочы).
5.
6. Праявіць, выявіць сябе, сваю сутнасць.
7.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адкры́цца, ‑крыюся, ‑крыешся, ‑крыецца;
1. Аказацца адкрытым, адчыніцца.
2. Паказацца, паўстаць перад вачамі.
3.
4. Расказаць пра сябе адкрыта, шчыра; прызнацца ў чым‑н.
5. Пачаць сваё існаванне, дзейнасць (пра ўстанову, прадпрыемства і пад.).
6. Перастаць зажываць, гаіцца; прарваць (пра рану).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)