прискочи́ть сов. (подпрыгнуть) разг. падско́чыць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыцмы́гнуць

‘падскочыць бліжэй да чаго-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыцмы́гну прыцмы́гнем
2-я ас. прыцмы́гнеш прыцмы́гнеце
3-я ас. прыцмы́гне прыцмы́гнуць
Прошлы час
м. прыцмы́гнуў прыцмы́гнулі
ж. прыцмы́гнула
н. прыцмы́гнула
Дзеепрыслоўе
прош. час прыцмы́гнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падцмы́гнуць

‘падскочыць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. падцмы́гну падцмы́гнем
2-я ас. падцмы́гнеш падцмы́гнеце
3-я ас. падцмы́гне падцмы́гнуць
Прошлы час
м. падцмы́гнуў падцмы́гнулі
ж. падцмы́гнула
н. падцмы́гнула
Загадны лад
2-я ас. падцмы́гні падцмы́гніце
Дзеепрыслоўе
прош. час падцмы́гнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гэ́цнуць

‘падскочыць, ускочыць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. гэ́цну гэ́цнем
2-я ас. гэ́цнеш гэ́цнеце
3-я ас. гэ́цне гэ́цнуць
Прошлы час
м. гэ́цнуў гэ́цнулі
ж. гэ́цнула
н. гэ́цнула
Загадны лад
2-я ас. гэ́цні гэ́цніце
Дзеепрыслоўе
прош. час гэ́цнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дзо́гнуць

‘падскочыць, стукнуць нагамі; ударыць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дзо́гну дзо́гнем
2-я ас. дзо́гнеш дзо́гнеце
3-я ас. дзо́гне дзо́гнуць
Прошлы час
м. дзо́гнуў дзо́гнулі
ж. дзо́гнула
н. дзо́гнула
Загадны лад
2-я ас. дзо́гні дзо́гніце
Дзеепрыслоўе
прош. час дзо́гнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уджа́лены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад уджаліць.

•••

Як уджалены — вельмі рэзка, імкліва (падскочыць, падхапіцца і пад.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падска́кванне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. падскакваць — падскочыць (у 1, 3 знач.), падскакаць (у 1 знач.).

2. Разм. Прытанцоўванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падско́кванне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. падскокваць — падскочыць (у 1, 3 знач.), падскакаць (у 1 знач.).

2. Разм. Прытанцоўванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падска́кваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да падскочыць.

2. Незак. да падскакаць.

3. Разм. Прытанцоўваць, скакаць. Падскакваючы ад радасці,.. [хлопцы] накіраваліся дамоў. Кавалёў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыско́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

1. Скокнуўшы, наблізіцца да чаго‑н., скачкамі дасягнуць чаго‑н.; падскочыць. Прыскочыць з кулакамі. □ — Я і нажом магу парнуць! — схапіўшы са стала нож, прыскочыў Ціток. Лобан. // Хутка прыехаць, прыбегчы. А пасля .. прыскочыў Шпулькевіч, кінуўся ў сані і пагнаў як толькі мог каня. Чорны. Тут начальнік з раёна прыскочыў: — Чаго ж ты ляжыш, Абібоча? Крапіва.

2. Падскочыць у такт чаму‑н. То прыскочыць, то прыгнецца, То рукою павядзе, Плечы ўскіне, засмяецца. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)