абшальмо́ўваць
‘падманваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абшальмо́ўваю |
абшальмо́ўваем |
| 2-я ас. |
абшальмо́ўваеш |
абшальмо́ўваеце |
| 3-я ас. |
абшальмо́ўвае |
абшальмо́ўваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абшальмо́ўваў |
абшальмо́ўвалі |
| ж. |
абшальмо́ўвала |
| н. |
абшальмо́ўвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абшальмо́ўвай |
абшальмо́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абшальмо́ўваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трылу́дзіць
‘падманваць, ілгаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
трылу́джу |
трылу́дзім |
| 2-я ас. |
трылу́дзіш |
трылу́дзіце |
| 3-я ас. |
трылу́дзіць |
трылу́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
трылу́дзіў |
трылу́дзілі |
| ж. |
трылу́дзіла |
| н. |
трылу́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
трылу́дзь |
трылу́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
трылу́дзячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
абмішу́льваць
‘ашукваць, падманваць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
абмішу́льваю |
абмішу́льваем |
| 2-я ас. |
абмішу́льваеш |
абмішу́льваеце |
| 3-я ас. |
абмішу́львае |
абмішу́льваюць |
| Прошлы час |
| м. |
абмішу́льваў |
абмішу́львалі |
| ж. |
абмішу́львала |
| н. |
абмішу́львала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
абмішу́львай |
абмішу́львайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
абмішу́льваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падду́рваць
‘ашукваць, падманваць каго-небудзь; дурэць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падду́рваю |
падду́рваем |
| 2-я ас. |
падду́рваеш |
падду́рваеце |
| 3-я ас. |
падду́рвае |
падду́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
падду́рваў |
падду́рвалі |
| ж. |
падду́рвала |
| н. |
падду́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падду́рвай |
падду́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
падду́рваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
маро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; незак., каго-што (разм.).
Уводзіць у зман, ашукваць каго-н.
М. людзей.
◊
Марочыць галаву каму-н. — збіваць з толку, знарок падманваць.
|| зак. абмаро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны, замаро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны і замарачы́ць, -чу́, -чы́ш, -чы́ць; -чы́м, -чыце́, -ча́ць; -чо́ны.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бартава́ць
‘адмовіць (адмаўляць) каму-небудзь, падмануць (падманваць) каго-небудзь, не выканаць (не выконваць) абяцанне’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
барту́ю |
барту́ем |
| 2-я ас. |
барту́еш |
барту́еце |
| 3-я ас. |
барту́е |
барту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
бартава́ў |
бартава́лі |
| ж. |
бартава́ла |
| н. |
бартава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
барту́й |
барту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
барту́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бартава́ць
‘адмовіць (адмаўляць) каму-небудзь, падмануць (падманваць) каго-небудзь, не выканаць (не выконваць) абяцанне’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
барту́ю |
барту́ем |
| 2-я ас. |
барту́еш |
барту́еце |
| 3-я ас. |
барту́е |
барту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
бартава́ў |
бартава́лі |
| ж. |
бартава́ла |
| н. |
бартава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
барту́й |
барту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
бартава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пад’яхе́рваць
‘ліслівіць перад кім-небудзь, падманваць каго-небудзь ліслівасцю (пад'яхерваць каму-небудзь, пад'яхерваць каго-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пад’яхе́рваю |
пад’яхе́рваем |
| 2-я ас. |
пад’яхе́рваеш |
пад’яхе́рваеце |
| 3-я ас. |
пад’яхе́рвае |
пад’яхе́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
пад’яхе́рваў |
пад’яхе́рвалі |
| ж. |
пад’яхе́рвала |
| н. |
пад’яхе́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пад’яхе́рвай |
пад’яхе́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пад’яхе́рваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
падма́нвацца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
Разм. Дражніцца, узбуджаючы чыю‑н. цікаўнасць. Торба чамусьці вельмі ж поўная, і тата падманваецца, не хоча яе развязваць. Алесь злуецца, пачынае хныкаць. Брыль.
падма́нвацца 2, ‑аецца; незак.
Зал. да падманваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вілі́ць ’зварочваць з прамога шляху’; ’крывіць (душою)’; ’зварочваць убок’ (Нас.), вілі́ць, падві́льваць ’падкідаць мяч у гульні «салавей»’ (Янк. III), віліць ’падманваць, крывіць’ (Кар.). Карскі (Труды, 394) лічыць гэту лексему запазычанай з літ. і лат. моў; параўн. літ. vylióti ’падманваць, заманваць, спакушаць’, vỹlius ’падман, хлусня’, што аспрэчвае Лаўчутэ (351). Гл. яшчэ віля́ць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)