абшальмо́ўваць

падманваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абшальмо́ўваю абшальмо́ўваем
2-я ас. абшальмо́ўваеш абшальмо́ўваеце
3-я ас. абшальмо́ўвае абшальмо́ўваюць
Прошлы час
м. абшальмо́ўваў абшальмо́ўвалі
ж. абшальмо́ўвала
н. абшальмо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. абшальмо́ўвай абшальмо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абшальмо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трылу́дзіць

падманваць, ілгаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. трылу́джу трылу́дзім
2-я ас. трылу́дзіш трылу́дзіце
3-я ас. трылу́дзіць трылу́дзяць
Прошлы час
м. трылу́дзіў трылу́дзілі
ж. трылу́дзіла
н. трылу́дзіла
Загадны лад
2-я ас. трылу́дзь трылу́дзьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час трылу́дзячы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

абмішу́льваць

‘ашукваць, падманваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. абмішу́льваю абмішу́льваем
2-я ас. абмішу́льваеш абмішу́льваеце
3-я ас. абмішу́львае абмішу́льваюць
Прошлы час
м. абмішу́льваў абмішу́львалі
ж. абмішу́львала
н. абмішу́львала
Загадны лад
2-я ас. абмішу́львай абмішу́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час абмішу́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падду́рваць

‘ашукваць, падманваць каго-небудзь; дурэць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падду́рваю падду́рваем
2-я ас. падду́рваеш падду́рваеце
3-я ас. падду́рвае падду́рваюць
Прошлы час
м. падду́рваў падду́рвалі
ж. падду́рвала
н. падду́рвала
Загадны лад
2-я ас. падду́рвай падду́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падду́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

маро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; незак., каго-што (разм.).

Уводзіць у зман, ашукваць каго-н.

М. людзей.

Марочыць галаву каму-н. — збіваць з толку, знарок падманваць.

|| зак. абмаро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны, замаро́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны і замарачы́ць, -чу́, -чы́ш, -чы́ць; -чы́м, -чыце́, -ча́ць; -чо́ны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бартава́ць

‘адмовіць (адмаўляць) каму-небудзь, падмануць (падманваць) каго-небудзь, не выканаць (не выконваць) абяцанне’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. барту́ю барту́ем
2-я ас. барту́еш барту́еце
3-я ас. барту́е барту́юць
Прошлы час
м. бартава́ў бартава́лі
ж. бартава́ла
н. бартава́ла
Загадны лад
2-я ас. барту́й барту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час барту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

бартава́ць

‘адмовіць (адмаўляць) каму-небудзь, падмануць (падманваць) каго-небудзь, не выканаць (не выконваць) абяцанне’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. барту́ю барту́ем
2-я ас. барту́еш барту́еце
3-я ас. барту́е барту́юць
Прошлы час
м. бартава́ў бартава́лі
ж. бартава́ла
н. бартава́ла
Загадны лад
2-я ас. барту́й барту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час бартава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пад’яхе́рваць

‘ліслівіць перад кім-небудзь, падманваць каго-небудзь ліслівасцю (пад'яхерваць каму-небудзь, пад'яхерваць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. пад’яхе́рваю пад’яхе́рваем
2-я ас. пад’яхе́рваеш пад’яхе́рваеце
3-я ас. пад’яхе́рвае пад’яхе́рваюць
Прошлы час
м. пад’яхе́рваў пад’яхе́рвалі
ж. пад’яхе́рвала
н. пад’яхе́рвала
Загадны лад
2-я ас. пад’яхе́рвай пад’яхе́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час пад’яхе́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падма́нвацца 1, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

Разм. Дражніцца, узбуджаючы чыю‑н. цікаўнасць. Торба чамусьці вельмі ж поўная, і тата падманваецца, не хоча яе развязваць. Алесь злуецца, пачынае хныкаць. Брыль.

падма́нвацца 2, ‑аецца; незак.

Зал. да падманваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Вілі́ць ’зварочваць з прамога шляху’; ’крывіць (душою)’; ’зварочваць убок’ (Нас.), вілі́ць, падві́льваць ’падкідаць мяч у гульні «салавей»’ (Янк. III), віліцьпадманваць, крывіць’ (Кар.). Карскі (Труды, 394) лічыць гэту лексему запазычанай з літ. і лат. моў; параўн. літ. vyliótiпадманваць, заманваць, спакушаць’, vỹlius ’падман, хлусня’, што аспрэчвае Лаўчутэ (351). Гл. яшчэ віля́ць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)