пабурчэ́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пабурчу́ |
пабурчы́м |
| 2-я ас. |
пабурчы́ш |
пабурчыце́ |
| 3-я ас. |
пабурчы́ць |
пабурча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пабурчэ́ў |
пабурчэ́лі |
| ж. |
пабурчэ́ла |
| н. |
пабурчэ́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пабурчы́ |
пабурчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пабурчэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пабухто́рыць
‘крыху пабурчаць’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пабухто́ру |
пабухто́рым |
| 2-я ас. |
пабухто́рыш |
пабухто́рыце |
| 3-я ас. |
пабухто́рыць |
пабухто́раць |
| Прошлы час |
| м. |
пабухто́рыў |
пабухто́рылі |
| ж. |
пабухто́рыла |
| н. |
пабухто́рыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пабухто́р |
пабухто́рце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пабухто́рыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
папукча́ць
‘утварыць пуканне ад бражэння; пагаварыць невыразна, пра сябе; пабрадзіць, пабурчаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
папукчу́ |
папукчы́м |
| 2-я ас. |
папукчы́ш |
папукчыце́ |
| 3-я ас. |
папукчы́ць |
папукча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
папукча́ў |
папукча́лі |
| ж. |
папукча́ла |
| н. |
папукча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
папукчы́ |
папукчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
папукча́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)