маро́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маро́жаны |
маро́жаная |
маро́жанае |
маро́жаныя |
| Р. |
маро́жанага |
маро́жанай
маро́жанае |
маро́жанага |
маро́жаных |
| Д. |
маро́жанаму |
маро́жанай |
маро́жанаму |
маро́жаным |
| В. |
маро́жаны (неадуш.)
маро́жанага (адуш.) |
маро́жаную |
маро́жанае |
маро́жаныя (неадуш.)
маро́жаных (адуш.) |
| Т. |
маро́жаным |
маро́жанай
маро́жанаю |
маро́жаным |
маро́жанымі |
| М. |
маро́жаным |
маро́жанай |
маро́жаным |
маро́жаных |
Кароткая форма: маро́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эскімо́, нескл., н.
Сметанковае марожанае на падачцы, глазураванае шакаладам.
Цыліндрык э.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пламбі́р, -у, м.
Сметанковае марожанае з арэхамі, ягадамі, шакаладам і пад.
|| прым. пламбі́рны, -ая, -ае.
П. торт.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
моро́женое сущ. маро́жанае, -нага ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пламбі́р
‘марожанае’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пламбі́р |
| Р. |
пламбі́ру |
| Д. |
пламбі́ру |
| В. |
пламбі́р |
| Т. |
пламбі́рам |
| М. |
пламбі́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
кафе́-моро́женое кафэ́-маро́жанае, -нага ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фундзі́ць, -джу́, -дзі́ш, -дзі́ць; -дзі́м, -дзіце́, -дзя́ць; незак., што (разм.).
Частаваць каго-н., купляць што-н. каму-н. у падарунак.
Ф. марожанае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Лёды ’марожанае’ (шчуч., Сцяшк. Сл.). З польск. lody ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
вані́льны, ‑ая, ‑ае.
Уласцівы ванілі. Ванільны пах. // З ваніллю. Ванільнае марожанае. Ванільныя сухары.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пу́ншавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да пуншу; прыгатаваны з пуншам. Пуншавы напітак. Пуншавае марожанае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)