абру́шыць, -шу, -шыш, -шыць; -шаны; зак., што.
1. гл. рушыць.
2. перан., на каго-што. Накіраваць усю сілу пачуццяў, клопатаў і пад.
А. лютасць на ворага.
|| незак. абру́шваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
свире́пость лю́тасць, -ці ж.; раз’ю́шанасць, -ці ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
фашы́стваваць, ‑вую, ‑вуеш, ‑вуе; незак.
Дзейнічаць, паводзіць сябе па-фашысцку, праяўляючы лютасць, дэспатызм, бязлітаснасць. // Праводзіць, ажыццяўляць фашысцкую дыктатуру.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лю́тость лю́тасць, -ці ж.; жо́рсткасць, -ці ж.; заця́тасць, -ці ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ожесточённость лю́тасць, -ці ж., бязлі́таснасць, -ці ж.; зло́снасць, -ці ж.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
разлютава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.
Прывесці ў лютасць. Дзеці разлютавалі сабаку. □ [Зелянюк:] — Ты, Карызна, гаворыш не таму, што ўпэўнены ў гэтым.. — Гэтыя словы.. разлютавалі Карызну. Зарэцкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разлютава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад разлютаваць.
2. Які прыйшоў у лютасць, злосны, раз’юшаны. Карла ўжо справіўся злезці з каня, узысці на паром, агледзець кожную шчыліну і, нікога не ўбачыўшы, зноў узлез на каня і праскочыў каля .. [сялян] страшным разлютаваным д’яблам. Зарэцкі. Разлютаваны Лявон як крутнуўся, дык тры Алішэўцы разляцеліся, што тыя трэскі. Сабаленка. // Які вырашае лютасць, злосць. А цешча, седзячы каля .. [Глашы], падцяўшы губы, зняважліва свідравала зяця разлютаваным позіркам. Гроднеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жесто́кость в разн. знач. бязлі́таснасць, -ці ж., лю́тасць, -ці ж., жо́рсткасць, -ці ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ожесточе́ние ср. лю́тасць, -ці ж., бязлі́таснасць, -ці ж.;
говори́ть с ожесточе́нием гавары́ць са зло́сцю;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
тира́нство ср. тыра́нства, -ва ср.; (жестокость, произвол — ещё) лю́тасць, -ці ж., самаво́льства, -ва ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)