наркама́т м., ист. (наро́дны камісарыя́т) наркома́т (наро́дный комиссариа́т)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наркома́т (наро́дный комиссариа́т) ист. наркама́т, -та м. (наро́дны камісарыя́т).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

райвоенкома́т (райо́нный вое́нный комиссариа́т) райваенкама́т, -та м. (раённы вае́нны камісарыя́т).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наркамзе́м м., ист. (наро́дны камісарыя́т земляро́бства) наркомзе́м (наро́дный комиссариа́т земледе́лия)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наркамасве́ты м., ист. (наро́дны камісарыя́т асве́ты) ист. наркомпро́с (наро́дный комиссариа́т просвеще́ния)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каміса́р, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Кіруючая асоба з грамадска-палітычнымі або адміністрацыйнымі функцыямі (у перыяд 1918—1942 гг. — палітычны кіраўнік воінскай часці.).

Брыгадны к.

2. Асоба, якая ўзначальвае ваенны камісарыят.

Ваенны к.

3. У студэнцкіх будаўнічых атрадах: асоба, якая адказвае за арганізацыйна-выхаваўчую работу.

|| прым. каміса́рскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)