засмучо́ны,

гл. засмучаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

омрачённый

1. прич. азмро́чаны; засму́чаны; см. омрачи́ть;

2. прил. засму́чаны; азмро́чаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Амарко́ціць ’засмуціць’ (Нас.), амаркочаны ’засмучаны’ (Нас.). Гл. маркота.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сокрушённый​II

1. прич. засму́чаны, прыве́дзены ў ро́спач; см. сокруши́ть​II;

2. прил. (печальный) засму́чаны, журбо́тны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апу́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. да апусціць.

•••

Як у ваду апушчаны — маркотны, засмучаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ско́рбный сму́тны, засму́чаны; (тоскливый) тужлі́вы; (печальный) журбо́тны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

помрачённый

1. зацямнёны, захму́раны;

2. перен. (опечаленный) засму́чаны; азмро́чаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зажу́раны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Засмучаны, маркотны. Калі.. маці выйшла з хлява, я не пазнаў яе — такая яна раптам зрабілася сумная, зажураная. Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бязво́блачны, ‑ая, ‑ае.

1. Ясны, без воблакаў. Бязвоблачнае неба. Бязвоблачны дзень.

2. перан. Нічым не засмучаны; светлы, шчаслівы. Бязвоблачнае каханне. □ [Пятру] здавалася, кончыліся ўсе непрыемнасці, надышоў час бязвоблачнага шчасця. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

узнервава́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад узнерваваць.

2. у знач. прым. Засмучаны, расхваляваны. Узнерваваны Крушынскі пералічыў грошы, схаваў у кішэню. Бядуля. // Які выказвае, выражае засмучэнне, усхваляванасць. Узнерваваны выгляд.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)