прыпяча́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).
1. Запячатаць чым-н.
П. сургучом.
2. Паставіць пячатку на чым-н.
П. дакумент.
3. перан. Моцна прыціснуць, прыбіць.
Моцны дождж прыпячатаў траву.
|| незак. прыпяча́тваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
запламбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.
1. Паставіць пломбу (у зуб). Запламбаваць зуб.
2. Запячатаць, налажыўшы пломбу. Запламбаваць вагон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
припеча́тать сов.
1. (добавить к напечатанному) дадрукава́ць, прыдрукава́ць;
2. уст. (напечатать) надрукава́ць;
3. (запечатать чем-л.) разг. запяча́таць, прыпяча́таць;
4. (поставить печать на чём-л.) прост. запяча́таць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Засклёп ’запоўненыя мёдам соты, якія запячатаны воскам’ (Сл. паўн.-зах.). Укр. зас́клеп ’пакрыццё скляпеннем’, ’пабудова вусенем кокана’ (Жэлях.), польск. zasklep ’воск, якім пчолы заляпляюць шчыліны ў вуллях, васковыя крышанкі ў сотах’, ’кокан’. Бязафіксны наз. ад *zasklepti (параўн. заскле́піць, заскляпі́ць ’запячатаць соты’, ’склеіць’, рус. кур. заскле́пи́ть ’зрабіць скляпенне ў печы’ і чэш., славац. адпаведнікі), утворанага з коранем *sklep‑. Гл. склеп.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прыпяча́таць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Дадаць да ўжо напячатанага; напячатаць дадаткова. Прыпячатаць некалькі фотаздымкаў.
2. Разм. Запячатаць чым‑н. Прыпячатаць пісьмо сургучом.
3. Разм. Паставіць пячатку на чым‑н. [Старшыня] хукне, плюне на пячатку І на чэк грашовы — раз! Прыпячатаў! Калі ласка, — У банк імчы! Бялевіч.
4. перан. Разм. Моцна прыціснуць; прыбіць. Першыя кроплі буйнога дажджу прыпячаталі пясок на двары і ўпалі на галаву Восілене. Броўка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)