Verbum

анлайнавы слоўнік

запяча́таць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

1. Налажыць пячатку на што-н. закрытае.

З. пакет сургучом.

2. Палажыўшы ў канверт, заклеіць.

З. пісьмо.

|| незак. запяча́тваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запяча́таць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

запяча́таць сов., в разн. знач. запеча́тать;

з. канве́рт — запеча́тать конве́рт;

з. сургучо́м — запеча́тать сургучо́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запяча́таць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

1. Закрыўшы што‑н., налажыць пячатку. Запячатаць пакет сургучом.

2. Заклеіць, заляпіць. Запячатаць канверт.

•••

Як запячатаць — поўна, запоўнена да крайняй магчымасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запеча́тать сов. запяча́таць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запяча́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да запячатаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засургучава́ць, ‑чую, ‑чуеш, ‑чуе; зак., што.

Запячатаць сургучом. Засургучаваць пакет.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

запяча́таны в разн. знач. запеча́танный; см. запяча́таць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запяча́тваць несов., в разн. знач. запеча́тывать; см. запяча́таць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

апламбава́ць, ‑бую, ‑буеш, ‑буе; зак., што.

Накласці на што‑н. пломбу; запячатаць пры дапамозе пломбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)