Verbum

анлайнавы слоўнік

асна́шчаны в разн. знач. оснащённый; см. аснасці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асна́стка, -і, ДМ -тцы, ж.

1. гл. аснасціць.

2. Снасці, прылады, якімі абсталявана судна, такелаж.

Карабельная а.

3. Тое, што і аснашчэнне (спец.).

А. станкоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асна́шчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад аснасціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асна́шчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. аснашчваць — аснасціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аснашча́ць несов., в разн. знач. оснаща́ть; см. аснасці́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

механізава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.

Аснасціць (аснашчаць) машынамі, механізмамі, перавесці (пераводзіць) на механічную цягу, энергію.

М. сельскую гаспадарку.

|| наз. механіза́цыя, -і, ж.

М. працаёмкіх працэсаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

асна́дзіць

‘аснасціць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аснашчэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. аснашчаць — аснасціць (у 2 знач.).

2. Тое, што і аснашчанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уснасти́ть сов.

1. (оснастить) аснасці́ць; (оборудовать) абсталява́ць;

2. перен. прыпра́віць; аздо́біць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

матарызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.

Аснасціць (аснашчаць) маторамі, механічным транспартам. Матарызаваць армію. Матарызаваць сельскую гаспадарку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)