аснасці́ць, -а́шчу, -а́сціш, -а́сціць; -а́шчаны; зак., што.

1. Абсталяваць снасцямі.

А. судна.

2. перан. Забяспечыць усімі неабходнымі тэхнічнымі сродкамі.

А. народную гаспадарку.

|| незак. аснашча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і асна́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. аснашчэ́нне, -я, н. і (спец.) асна́стка, -і, ДМ -тцы, ж. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

аснасці́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. аснашчу́ аснасці́м
2-я ас. аснасці́ш аснасціце́
3-я ас. аснасці́ць аснасця́ць
Прошлы час
м. аснасці́ў аснасці́лі
ж. аснасці́ла
н. аснасці́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час аснасці́ўшы

Іншыя варыянты: асна́сціць.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

асна́сціць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асна́шчу асна́сцім
2-я ас. асна́сціш асна́сціце
3-я ас. асна́сціць асна́сцяць
Прошлы час
м. асна́сціў асна́сцілі
ж. асна́сціла
н. асна́сціла
Дзеепрыслоўе
прош. час асна́сціўшы

Іншыя варыянты: аснасці́ць.

Крыніцы: dzsl2007, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

аснасці́ць сов., в разн. знач. оснасти́ть;

а. су́дна — оснасти́ть су́дно;

а. а́рмію — оснасти́ть а́рмию

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

асна́сціць, аснашчу, аснасціш, аснасціць; зак., каго-што.

1. Забяспечыць што‑н. снасцямі.

2. Забяспечыць неабходнымі тэхнічнымі сродкамі, абсталяваннем.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аснасці́ць usrüsten vt, ustatten vt, bestücken vt (чым-н. mit D); марск. (be)tkeln vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

матарызава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што.

Аснасціць (аснашчаць) маторамі, аўтатранспартам.

М. армію.

|| наз. матарыза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

оснасти́ть сов., в разн. знач. аснасці́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераснасці́ць, ‑снашчу, ‑снасціш, ‑снасціць; зак., што.

1. Аснасціць нанава; змяніць аснастку. Пераснасціць судна.

2. Аснасціць усё, многае. Пераснасціць усе караблі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аснашча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да аснасціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)