выда́тнік, ‑а,
1. Навучэнец, які мае выдатныя адзнакі па ўсіх прадметах вучэбнага плана.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выда́тнік, ‑а,
1. Навучэнец, які мае выдатныя адзнакі па ўсіх прадметах вучэбнага плана.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
выпускні́к, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
красу́ня, ‑і,
Тое, што і прыгажуня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інтрыга́н, ‑а,
[Фр. intrigant.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зла́яць, злаю, злаеш, злае;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
буя́ны, ‑ая, ‑ае.
Які буяніць, схільны да буянства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звясту́н, звестуна,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дзе́вяць, ‑і,
Лік і лічба 9.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
катале́псія, ‑і,
Стан поўнай нерухомасці з застываннем чалавека ў
[Ад грэч. katálēpsis — схватванне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жарнаві́к, ‑а,
1. Дзікі камень, з якога раней рабілі жорны.
2. Тое, што і жарон.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)