адсту́пніцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да адступніка, адступніцтва.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азотабактэры́н, ‑у, м.

Угнаенне, якое мае ў сабе азотабактэр.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акамадацы́йны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае дачыненне да акамадацыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

акцёрскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да акцёра, акцёрства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алеепадо́бны, ‑ая, ‑ае.

Які нагадвае алей, мае яго ўласцівасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алжы́рскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да алжырцаў, Алжыра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

алкагалі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да алкаголю, алкаголікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аманімі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да аманіміі, амонімаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аніённы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да аніёна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

анталагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да анталогіі ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)