разма́х, -у, м.

1. гл. размахнуцца.

2. Велічыня хістання, вагання якога-н. цела; амплітуда.

Р. маятніка.

3. Адлегласць паміж крайнімі пунктамі чаго-н. разгорнутага, распасцёртага, разнятага.

Р. крылаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пало́к, -лка́, мн. -лкі́, -лко́ў, м.

1. Нары паміж печчу і супрацьлеглай сцяной уздоўж глухой сцяны ў сялянскай хаце.

2. Шырокі драўляны памост у лазні, на якім парацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эсплана́да, -ы, ДМ -дзе, мн. -ы, -на́д (спец.).

1. Шырокая вуліца з алеямі пасярэдзіне.

2. Пустое, незабудаванае месца паміж сценамі крэпасці (уст.).

3. Плошча перад вялікім будынкам.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

міжако́нне, ‑я, н.

Частка сцяны паміж аконнымі праёмамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міжбрыга́дны, ‑ая, ‑ае.

Які праводзіцца, адбываецца паміж брыгадамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міжпляме́нны, ‑ая, ‑ае.

Які існуе, адбываецца паміж плямёнамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

міжрэ́чны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца, размешчаны паміж рэкамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кровазмяшэ́нне, ‑я, н.

Палавая сувязь паміж блізкімі сваякамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надперано́ссе, ‑я, н.

Месца паміж бровамі, вышэй пераносся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

іонаабме́н, ‑у, м.

Абмен іонамі паміж двума рэчывамі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)