дако́нчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Давесці да канца, завяршыць пачатае.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дако́нчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Давесці да канца, завяршыць пачатае.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
начха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Чхаючы, запырскаць каго‑, што‑н.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
праважа́ты, ‑ага,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
першынство́, ‑а,
1. Першае месца ў чым‑н., у якім‑н. спаборніцтве.
2. Спаборніцтва за першае месца ў якім‑н. відзе спорту.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўз,
Спалучэнне з прыназоўнікам «паўз» выражае прасторавыя адносіны; ужываецца пры назвах месц, прадметаў, уздоўж якіх або непадалёку ад якіх што‑н. размяшчаецца ці рухаецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвярды́ня, ‑і,
Крэпасць, умацаваныя пазіцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асо́ба, -ы,
1. Асобны чалавек у грамадстве, індывідуум.
2. Чалавек, які трымае сябе важна, ганарліва; персона.
3. Сукупнасць уласцівасцей пэўнага чалавека, яго характару, паводзін
4. Чалавек, імя якога не хочуць называць (часцей пра жанчыну).
5. Граматычная катэгорыя, якая паказвае аднесенасць да таго, хто гаворыць (першая асоба), з кім гаворыць (другая асоба) ці да таго, хто не з’яўляецца ні тым, хто гаворыць, ні субяседнікам (ці да неадушаўлёнага прадмета) (трэцяя асоба).
Давераная асоба — чалавек, якому што
Дзеючая асоба — персанаж у тэатры, персанаж у драматычным творы.
Зацікаўленая асоба — асоба, якая мае інтарэс да якой
Службовая асоба — асоба, якая займае пасаду ў дзяржаўнай установе.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сумле́нна,
З годнасцю, як належыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апёк, ‑у,
1. Пашкоджанне цела агнём, сонцам, радыяцыяй ці чым‑н. іншым гарачым, пякучым.
2. Месца на целе, пашкоджанае агнём ці чым‑н. гарачым, пякучым.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
разу́мнік, ‑а,
Разумны, разважлівы чалавек.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)