кармі́целька, ‑і, ДМ ‑льцы; Р мн. ‑лек; ж.
1. Жан. да карміцель.
2. Жанчына, якая корміць грудзьмі чужое дзіця.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
како́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
У буржуазным грамадстве — жанчына лёгкіх паводзін, якая жыве на ўтрыманні палюбоўнікаў.
[Фр. cocotte.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мады́стка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.
Уст. Жанчына, якая займаецца шыццём моднага жаночага адзення і галаўных убораў.
[Фр. modiste ад mode — мода.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадаўшчы́ца, ‑ы, ж.
Жанчына-прадавец. Прадаўшчыца пачынала ўжо звяртаць увагу: чаго гэты чалавек тут стаіць і нічога не купляе? Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фі́фа, ‑ы, ж.
Разм. пагард. Пустая, легкадумная дзяўчына або маладая жанчына, якая думае толькі аб уборах, гульнях і пад. [Макарэнка:] — Калі дзяўчына наша, то ўгаворваць не давядзецца, сама схопіцца за даручэнні, а калі фіфа якая-небудзь, лепш не звязвацца... Новікаў. Возіць жонку-кралю Ён па магазінах: Тая ўся ў каралях — Фіфа, не жанчына. Маеўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
маларо́слы, ‑ая, ‑ае.
Невялікага росту, нізкарослы. Хлапчук хоць яшчэ і падлетак, але ўжо большы за матку, бо яна — жанчына маларослая. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
блудні́ца, ‑ы, ж.
Уст. Жанчына лёгкіх паводзін, распусніца. На Захараўскай вуліцы Дзень як уздзене чорны халат, Толькі песня чуваць блудніцы. Чарот.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
начэ́рпаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.
Чэрпаючы, набраць у якой‑н. колькасці. Жанчына начэрпала вады і павяла пакупнікоў у хату. Пальчэўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сэрцае́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.
Разм. жарт. Жанчына, якая карыстаецца вялікім поспехам у мужчын; пакарыцелька мужчынскіх сэрцаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шта́пельны, ‑ая, ‑ае.
Выраблены са штапелю (у 2, 3 знач.). На беразе .. стаяла басаногая маладая жанчына ў штапельнай сіненькай сукенцы. Караткевіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)