бала́да, ‑ы,
1. Вершаваны твор асобай формы на легендарную ці гістарычную тэму.
2. Музычны твор эпічнага характару для голасу або інструмента.
[Фр. ballade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бала́да, ‑ы,
1. Вершаваны твор асобай формы на легендарную ці гістарычную тэму.
2. Музычны твор эпічнага характару для голасу або інструмента.
[Фр. ballade.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рызо́іды, ‑аў;
Коранепадобныя ўтварэнні накшталт валаскоў або ніцей у мохападобных, лішайнікаў, некаторых водарасцей і грыбоў, якія выконваюць ролю каранёў.
[Ад трэт. rhíza — корань.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
салда́тчына, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саля́рый, ‑я,
Спецыяльна абсталяванае месца,
[Лац. solarium.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самалюбі́васць, ‑і,
Тое, што і самалюбства.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сараба́нда, ‑ы,
1. Старажытны іспанскі танец трохдольнага размеру, а таксама музыка да гэтага танца.
2. Музычны твор у рытме гэтага танца.
[Ісп. zarabanda.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бульбо́ўнік, ‑у,
Тое, што і бульбянік (у 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ват-секу́нда, ‑ы,
Адзінка вымярэння работы электрычнага току, роўная рабоце, якая выконваецца за адну секунду пры магутнасці току ў адзін ват.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ве́рад, ‑у,
Шкода, якая прычынена руцэ, назе ці якім‑н. унутраным органам у выніку перанапружання або жыццёвай нягоды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ві́ла, ‑ы,
Багатая загарадная дача або дом-асабняк з садам, паркам.
[Лац. villa.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)