Вальфра́м ’рэдкі метал’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вальфра́м ’рэдкі метал’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Акампанеме́нт (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Аксіё́ма (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ар ’мера плошчы 100 кв м’. Запазычана праз
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падкула́чнік ’селянін, які дзейнічаў у інтарэсах кулака’. Да кулак 2 (гл.). Калька (або запазычанне) з
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адкла́сці, -кладу́, -кладзе́ш, -кладзе́; -кладзём, -кладзяце́, -кладу́ць; -кладзі́; -кла́дзены;
1. Пакласці ўбок, побач, асобна.
2. Захаваць, не расходуючы.
3. Назбіраць, назапасіць; утварыць адклады.
4. (1 і 2
5. Адтэрмінаваць, перанесці.
6. Пра каўнер і прадметы, прымацаваныя да чаго
7. У геаметрыі: адмераўшы, адзначыць адрэзак.
8.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Выпрамні́к (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Віяду́к (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Манпансье́ ’сорт фруктовых ледзянцоў’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Мыслі́цель ’мудрэц, філосаф’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)