хвасну́ць

‘стукнуць, сцебануць каго-небудзь, што-небудзь і па кім-небудзь, чым-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хвасну́ хваснё́м
2-я ас. хвасне́ш хвасняце́
3-я ас. хвасне́ хвасну́ць
Прошлы час
м. хвасну́ў хвасну́лі
ж. хвасну́ла
н. хвасну́ла
Загадны лад
2-я ас. хвасні́ хвасні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час хвасну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлё́паць

‘хлопаць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. хлё́паю хлё́паем
2-я ас. хлё́паеш хлё́паеце
3-я ас. хлё́пае хлё́паюць
Прошлы час
м. хлё́паў хлё́палі
ж. хлё́пала
н. хлё́пала
Загадны лад
2-я ас. хлё́пай хлё́пайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час хлё́паючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлё́пнуць

‘хлопнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хлё́пну хлё́пнем
2-я ас. хлё́пнеш хлё́пнеце
3-я ас. хлё́пне хлё́пнуць
Прошлы час
м. хлё́пнуў хлё́пнулі
ж. хлё́пнула
н. хлё́пнула
Загадны лад
2-я ас. хлё́пні хлё́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час хлё́пнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлё́снуць

‘хлопнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хлё́сну хлё́снем
2-я ас. хлё́снеш хлё́снеце
3-я ас. хлё́сне хлё́снуць
Прошлы час
м. хлё́снуў хлё́снулі
ж. хлё́снула
н. хлё́снула
Загадны лад
2-я ас. хлё́сні хлё́сніце
Дзеепрыслоўе
прош. час хлё́снуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

хлесяну́ць

‘плёснуць (пра хвалі); стукнуць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. хлесяну́ хлесянё́м
2-я ас. хлесяне́ш хлесеняце́
3-я ас. хлесяне́ хлесяну́ць
Прошлы час
м. хлесяну́ў хлесяну́лі
ж. хлесяну́ла
н. хлесяну́ла
Загадны лад
2-я ас. хлесяні́ хлесяні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час хлесяну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шло́пнуць

‘гучна, з шумам ударыцца па чым-небудзь, аб што-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шло́пну шло́пнем
2-я ас. шло́пнеш шло́пнеце
3-я ас. шло́пне шло́пнуць
Прошлы час
м. шло́пнуў шло́пнулі
ж. шло́пнула
н. шло́пнула
Загадны лад
2-я ас. шло́пні шло́пніце
Дзеепрыслоўе
прош. час шло́пнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шмаргну́ць

‘аднакратны дзеяслоў да шмаргаць (шмаргнуць хлопца, шмаргнуць рукой па носе); прашмыгнуць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шмаргну́ шмаргнё́м
2-я ас. шмаргне́ш шмаргняце́
3-я ас. шмаргне́ шмаргну́ць
Прошлы час
м. шмаргну́ў шмаргну́лі
ж. шмаргну́ла
н. шмаргну́ла
Загадны лад
2-я ас. шмаргні́ шмаргні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час шмаргну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мало́дшы, -ая, -ае.

1. Меншы па гадах у параўнанні з кім-н., самы малодшы па ўзросце.

М. брат.

М. ў сям’і.

2. Ніжэйшы чынам, ніжэйшы па службовым становішчы.

М. навуковы супрацоўнік.

М. лейтэнант.

3. Пачатковы, ніжэйшы (пра клас, курс і пад.).

Настаўнік малодшых класаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шлёпаць несов., в разн. знач. шлёпать;

ш. па руцэ́ — шлёпать по руке́;

ш. ту́флямі — шлёпать ту́флями;

ш. па гразі́ — шлёпать по гря́зи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бэ́каць, -аю, -аеш, -ае; незак. (разм.).

1. Тое, што і бляяць.

2. Чытаць па літарах, па складах, няўмела.

За зіму навучыўся трохі б.

|| наз. бэ́канне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)