падо́л, -а, мн. -ы, -аў, м.

Ніжні край сукенкі, спадніцы.

Трымаецца за чый-н. п. (пра дзіця; таксама перан.: пра бездапаможныя, нерашучыя паводзіны каго-н.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

эгаісты́чны, -ая, -ае.

1. Які мае адносіны да эгаізму, да эгаіста, уласцівы ім.

Эгаістычныя паводзіны.

2. Прасякнуты эгаізмам; сябелюбівы.

Эгаістычная асоба.

|| наз. эгаісты́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

неэты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які не адпавядае правілам этыкі. Неэтычныя паводзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

небездако́рны, ‑ая, ‑ае.

Які не пазбаўлены недахопаў; небеззаганны. Небездакорныя паводзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

непедагагі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які не адпавядае патрабаванням педагогікі. Непедагагічныя паводзіны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыслу́жніцтва, ‑а, н.

Разм. неадабр. Паводзіны прыслужніка (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстасава́льніцтва, ‑а, н.

Тое, што і прыстасаванства; паводзіны, учынкі прыстасавальніка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

рва́цтва, ‑а, н.

Разм. Паводзіны, учынкі рвача. Барацьба з рвацтвам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

руцінёрства, ‑а, н.

Паводзіны, дзейнасць руцінёра; коснасць. Барацьба з руцінёрствах.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хамелео́нства, ‑а, н.

Разм. Паводзіны, учынкі хамелеона (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)