паберагчы́ся, -берагу́ся, -беражэ́шся, -беражэ́цца; -беражо́мся, -беражаце́ся, -берагу́цца; -бяро́гся, -берагла́ся, -ло́ся; -беражы́ся; зак.
Аднесціся да сябе, да свайго здароўя беражліва, пазбягаючы ўсяго неспрыяльнага.
Трэба п., каб не прастудзіцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падкідны́, -а́я, -о́е.
У выразе: падкідны дурань — картачная гульня, у якой партнёры, паводле ўмоў гульні, па чарзе падкідваюць аднаму з ігракоў пэўныя карты, каб той адбіў іх.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эхма́ межд., разг. эх;
◊
эхма́, кабы́ де́нег тьма погов. эх, каб гро́шай мех.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
паці́снуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -ніся; зак.
1. Пасунуўшыся, сесці або стаць цясней.
Мы паціснуліся, каб села пажылая жанчына.
2. Пайсці, ціснучыся, пераадольваючы перашкоды.
П. з рэчамі да выхаду.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
уцярпе́ць, уцярплю́, уцярпі́ш, уцярпі́ць; уцярпі́м, уцерпіце́, уцярпя́ць; уцярпі́, і уце́рпець, -плю, -піш, -піць; -пі́; зак.
Цярпліва перанесці, утрымацца ад якога-н. дзеяння.
Не ўцярпеў (уцерпеў), каб не выказацца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
падно́жка², -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж. (разм.).
Удар нагой па назе ці падстаноўка нагі пад нагу іншага чалавека, каб паваліць яго.
Даць падножку каму-н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ю́шка¹, -і, ДМ ю́шцы, мн. -і, -шак, ж.
Металічны кружок або чатырохвугольная пласціна, якімі закладаюць адтуліну ў коміне, каб не выходзіла цёплае паветра.
|| прым. ю́шачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бач, часц.
1. Ужыв., каб звярнуць чыю-н. увагу на што-н.
Бач!
Каго я сустрэў!
2. у знач. пабочн. сл. Бачыш; як бачыш.
Яго, бач, не задавальняе пасада.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
флюс², -у, мн. флюсы́, -о́ў, м. (спец.).
Матэрыял, які дадаюць да руды пры плаўцы, каб лягчэй аддзяліць метал ад пустой пароды.
|| прым. флю́савы, -ая, -ае і флю́сны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
агу́, выкл.
1. Узаемнае акліканне з мэтай знайсці або не згубіць адзін аднаго.
— Агу! — чуваць у лесе.
2. Зварот да малога дзіцяці, каб забавіць яго. —
Агу-агу, маленькі хлопчык!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)