ваўкалю́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Міфічная істота, напалову чалавек, напалову воўк; чалавекавоўк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́шгерд, ‑а, М ‑дзе, м.

Спец. Прасцейшае прыстасаванне для прамыўкі залатаноснага пяску.

[Ням. Waschherd.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вундэркі́нд, ‑а, М ‑дзе, м.

Дзіця з надзвычайнымі для свайго ўзросту здольнасцямі.

[Ад ням. Wunderkind — цуд-дзіця.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэлю́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Тое, што і прэлюдыя (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгля́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. разглядаць — разгледзець, разглядзець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распая́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Расплавіць, звычайна на месцы, дзе спаяна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

павышчэ́рблівацца, ‑аецца; зак.

Вышчарбіцца — пра ўсё, многае. Дзе-нідзе цэмент павышчэрбліваўся. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

па́гада, ‑ы, ДМ ‑дзе, ж.

Будыйскі храм у краінах Далёкага Усходу.

[Скажонае санскр. «бхагават» — божы, святы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераро́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Спец. Зерне, якое страціла чысціню свайго гатунку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плац-пара́д, ‑а, М ‑дзе, м.

Уст. Пляцоўка для ваенных вучэнняў, парадаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)