ваўкалю́д, ‑а, Мдзе, м.

Міфічная істота, напалову чалавек, напалову воўк; чалавекавоўк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́шгерд, ‑а, Мдзе, м.

Спец. Прасцейшае прыстасаванне для прамыўкі залатаноснага пяску.

[Ням. Waschherd.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вундэркі́нд, ‑а, Мдзе, м.

Дзіця з надзвычайнымі для свайго ўзросту здольнасцямі.

[Ад ням. Wunderkind — цуд-дзіця.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гідры́д, ‑у, Мдзе, м.

Спец. Хімічнае злучэнне вадароду з іншымі элементамі.

[Ад грэч. hýdōr — вада і eidos — від.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

даві́льня, ‑і, ж.

Памяшканне, дзе выціскаюць сок з вінаграду або іншых пладоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ільнозаво́д і льнозаво́д, ‑а, Мдзе, м.

Завод па першапачатковай апрацоўцы лёну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́седзецца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца; зак.

Разм. Прасядзець, прабыць дзе‑н. доўгі час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

адыхо́ды, ‑аў; адз. адыход, ‑у, Мдзе, м.

Тое, што і адходы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтазаво́д, ‑а, Мдзе, м.

Завод, які вырабляе аўтамабілі і іх часткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ба́нда, ‑ы, ДМдзе, ж.

Група злачынцаў, разбойнікаў; контррэвалюцыйны ўзброены атрад.

[Іт. banda.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)