Весяльчак ’весялун’ (КТС), як і ўкр. весельча́к, запазычана на з рус. весельча́к ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Заця́ць ’заціснуць, сцяць’. Рус. бранск. затя́ть ’сціснуць вусны, сцяўшы зубы’. Гл. цяць (Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Падшта́нікі ’кальсоны, споднікі’. Рус. подшта́нники, укр. підшта́нки. Да штаны (гл.) (Фасмер, 3, 301).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Патала́шкаць ’скруціць’ (жытк., Мат. Гом.). Відаць, да рус. потолкать з дэмінутыўным суфіксам -аш-.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пашчо́таваць, пашчапаць ’палічыць’ (Нас.). Да ⁺шчоты ’лічыльнікі’ < рус. счёты ’тс’. Гл. таксама пачот.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пашыба́ць ’быць падобным на каго-н.’ (рэч., Мат. Гом.). З рус. пошиба́ть ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Пераву́лак (перэву́лак) ’завулак’ (Растарг.). З рус. переу́лок ’тс’. Да пера- і ву́ліца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Перада́тчык ’апарат для перадачы паведамленняў, сігналаў на адлегласць’ (ТСБМ). З рус. переда́тчик ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыштрэ́паць ’прыгатаваць (сняданне)’ (узд., Жд. 2). Няясна. Магчыма, з рус. стряпать ’гатаваць ежу’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прыўле́сны ’ласкавы (пра дзіця)’ (добр., ЛА, 3). З рус. преле́стный, параўн. прыўкра́сны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)