Verbum

КА́ЦАР (Міхаіл Сяргеевіч) (7.11.1906, в. Клімавічы Сенненскага р-на Віцебскай вобл. — 30.3.1995),

бел. гісторык мастацтва, педагог. Д-р мастацтвазнаўства (1952), праф. (1956). Скончыў Маскоўскі ін-т гісторыі, філасофіі і л-ры (1939). З 1946 y АН Беларусі: ін-тах мовы, л-ры і мастацтвазнаўства; л-ры і мастацтва; мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. Адначасова ў 1953—56 выкладаў у Бел. тэатр. ін-це. Аўтар кніг па гісторыі бел. стараж. і сучаснага выяўл., дэкар.-прыкладнога мастацтва і архітэктуры, артыкулаў для «Гісторыі мастацтва народаў СССР» (т. 3—4, 1974—76; т. 7—8, 1972—77).

Тв.:

Белорусская советская скульптура. Мн., 1954;

Белорусская архитектура: Ист. очерк. Мн., 1956;

Скульптура Савецкай Беларусі. Мн., 1957;

Изобразительное искусство Белоруссии дооктябрьского периода Мн., 1969;

Народно-прикладное искусство Белоруссии (от первобытного общества до 1917 г.). Мн., 1972;

Беларускі арнамент: Ткацтва, вышыўка. Мн., 1996.

т. 8, с. 191

БАРСУКІ́,

бел. майстры маст. ткацтва Слуцкай мануфактуры ў 18 — 1-й пал. 19 ст. Іосіф, майстар-ткач слуцкіх паясоў. У 1750-я г. вучыўся майстэрству ствараць залататканыя паясы ў Я.​Маджарскага (гл. Маджарскія). Васіль, майстар маст. ткацтва. У 2-й пал. 18 ст. гал. майстар Слуцкай мануфактуры. Фама, кіраўнік Слуцкай мануфактуры (1807—44). У перыяд яго кіраўніцтва акрамя слуцкіх паясоў ствараліся ўзорыстыя і залататканыя тканіны.

М.​С.​Кацар.

т. 2, с. 318

СЕ́ННЕНСКАЕ ПАТРЫЯТЫ́ЧНАЕ ПАДПО́ЛЛЕ ў Вялікую Айчынную вайну.

Дзейнічала ў 1941—44 на тэр. Сенненскага р-на Віцебскай вобл. пад кіраўніцтвам Сенненскіх падп. райкомаў ЛКСМБ і КП(б)Б. У 1943 налічвала 40 арг-цый і груп (170 чал.): 7 груп у г. Сянно (кіраўнікі Ф.​Я.​Кудрашоў, А.​Я.​Ушацкая, Э.​К.​Гарнакова, Н.​Крылова), у вёсках Асінаўка (М.​П.​Бараноўскі, Я.​Г.​Кучка, Л.​П.​Бараноўская), Буй (Радкевіч), Буйнічкава (Я.​Магера), Бурбін (Л.​І.​Сяліцкі, Ф.​Аўдзееў), Відокі (М.​М.​Каламеец), Воўсішча (Н.​Куляшова, Г.​У.​Ляхоўская), Вял. Сяло (М. і В.​Красоўскія), Вял. Азярэцк (В.​Тарасевіч), Гарывец (Н.​С.​Валадкевіч), Дубнякі (В.​Ляўко), Замошша (У.​Радкевіч, А.​Фіткевіч), Кажамякі (М.​Шаўлік), Каміншчына (А.​Марцінкевіч), Капланы (І.​Ф.​Дунец), Клімавічы (Л.​Мізаўцова), Курэйшына (А.​П.​Лявонаў), Латыгаль (В.​П.​Карпушэнка), Лук’янава (І.​Глякаў), Малешы (К.​Кандрашоў), Маргойцы (Р.​Пракаповіч, Г.​Гаралёва), Міхалполле (М.​Б.​Гарнявецкі), Міцюкова (І.​Казырэўскі), Новая Беліца (П.​Васільеў, У.​Рачонак, Д.​Бурак), Нямойта (М.​Гутарэвіч, Т.​Зайцаў, Н.​Занько), саўгас «Полымя» (Г.​У.​Ляхоўская, А.​Хадорык), Поўзікі (Н.​С.​Валадкевіч, В.​К.​Шыдлоўская), Прыветак (Л.​С.​Кацар, М.​Дзмітраковіч), Пурплева (І.​Жагула), Расходнава (П.​Лябецкі, Н.​Юрша), Рудніца (М.​Тамашэўскі, М.​Воранаў), Савінічы (А.​І.​Стук, Р.​М.​Латышава), Сукрамна (Н.​Мяцеліца), Сычова (М.​В.​Тарасевіч), Тухінка (Л.​Яроменка), Ульянавічы (У.​М.​Бяляеў, П.​В.​Кацар, В.​С.​Блажкоў, У.​Скапа, М.​Дольскі) і інш. Падпольшчыкі распаўсюджвалі сярод насельніцтва зводкі Саўінфармбюро, збіралі і перадавалі партызанам зброю, боепрыпасы, медыкаменты, вопратку, разведданыя, праводзілі дыверсіі. Пад іх уплывам адбыўся масавы пераход паліцэйскіх у партызаны. З набліжэннем фронту падпальшчыкі далучыліся да партызан.

В.​В.​Бандарэвіч.

т. 14, с. 329

РУЧНІ́К,

прадаўгаваты кавалак тканіны абрадавага, дэкар, і утылітарнага прызначэння. Бытуе ў краінах Цэнтр. Еўропы. Шырыня звычайна 25—45 см, даўж. 1—3 м.

На Беларусі вядомы з глыбокай старажытнасці, са з’яўленнем ткацтва. Р.-ўціральнікі служылі для быт. патрэб, у Р.-трапкачах насілі ў поле абед. Да пач. 20 ст. Р. шырока ўжывалі ў дэкар. і абрадавых мэтах. Вернікі Р. прыбіралі абразы; яны былі абавязковым атрыбутам у вясельных, радзінных, пахавальных і інш. абрадах: на іх прымалі народжаных, яны ўваходзілі ў пасаг нявесты, былі неабходнай часткай падарункаў нявесты жаніху, сватам, родным жаніха; іх перавязвалі цераз плячо свата, пасцілалі пад ногі маладым у час вянчання; на Р. апускалі труну ў магілу, іх павязвалі на магільны крыж. У часы засухі, войнаў, эпідэмій жанчыны адной вёскі за дзень ці ноч ткалі Р.-абыдзённік, які вешалі на прыдарожны крыж, абносілі вакол вёскі, праганялі па ім хатнюю жывёлу.

Р. ткалі на кроснах, аздаблялі ўзорыстым натыканнем (браным, пераборным, выбраным, закладным), вышыўкай, вязанымі і плеценымі карункамі, прошвамі, махрамі. Тэхніка выканання, характар дэкору, яго размяшчэнне адметныя ў кожным гісторыка-этнагр. рэгіёне. Традыц. Р. Панямоння пераважна манахромныя, выкананыя шматнітовай тэхнікай: геам. ўзоры, раўнамерна размешчаныя па ўсім полі, утвараюцца чаргаваннем адбеленых і суравых нітак пражы і ўтку. Р. Паазер’я, арнаментаваныя браным ці выбраным натыканнем, вызначаюцца буйным (часам паліхромным) малюнкам з дрэвам жыцця, вазонам, антрапаморфнымі фігурамі (гл. Віцебскія ручнікі); нярэдкія тут і ажурныя вырабы. Асаблівасць Р. Падняпроўя — буйны ромба-геам. дэкор, які шырокімі шчыльнымі палосамі размяшчаецца па канцах і паступова разрэджваецца да сярэдзіны Р. (Пн Падняпроўя) або выразна ад яе аддзяляецца (гл. Неглюбскія ручнікі). Падобны дэкор і Р. Усходняга Палесся; тут таксама пашыраны вырабы з выразнымі папярочнымі палосамі аднолькавай шырыні па ўсім полі (гл. Калінкавіцкія ручнікі). Для Р. Заходняга Палесся (гл. Дадатак) характэрны дэкор з гладкіх палос рознай шырыні, раўнамерна размешчаных па ўсім полі; далікатным дробнаўзорыстым дэкорам з вузенькіх палосак вызначаюцца мотальскія ручнікі. У цэнтральнай Беларусі значную частку складаюць шматнітовыя Р. з буйнарапортным шашачным бела-шэрым малюнкам поля і ўзорыстымі чырв. палосамі таго ж малюнку па канцах. Вылучаюцца капыльска-клецкія Р. з буйным лаканічным арнаментам па канцах, вытканым закладной тэхнікай. У традыц. Р. пераважае спалучэнне чырв. дэкору з белым фонам, з канца 19 ст. дадаўся чорны, з сярэдзіны 20 ст. пануючае становішча заняла паліхромія; ромбагеам. арнаментыка стараж. сімвалічнага характару саступіла месца расліннаму гладзеваму дэкору. На аснове традыц. Р. вырабы падарункавага, сувенірнага, маст. прызначэння ствараюць сучасныя нар. майстры, прадпрыемствы маст. прам-сці (гл. Мастацкіх вырабаў вытворчасць).

Літ.:

Фадзеева В.Я. Беларускі ручнік. Мн., 1994;

Кацар М.С. Беларускі арнамент: Ткацтва. Вышыўка: Пер. з рус. Мн., 1996;

Ручнік у прасторы і часе: Матэрыялы Міжнар. навук.-практыч. канф. Мн., 2000.

Я.​М.​Сахута.

т. 13, с. 478

МАСТАЦТВАЗНА́ЎСТВА,

1) у шырокім сэнсе — комплекс грамадскіх навук, які вывучае мастацтва: яго асобныя віды, заканамернасці развіцця, сукупнасць пытанняў зместу і формы маст. твораў, маст. культуру грамадства ў цэлым. Уключае літаратуразнаўства, музыказнаўства, тэатразнаўства, кіназнаўства. Уяўляе сабой адзінства тэорыі, гісторыі мастацтва, мастацкай крытыкі. Тэорыя мастацтва вывучае метады творчага працэсу, прынцыпы кампазіцыйнай і маст. формы, адзінства вобразнага зместу і выяўл. сродкаў, заканамернасці эстэт. ўспрыняцця твораў мастацтва, сінтэз розных відаў мастацтва, узаемасувязі колеру, матэрыялу і інш. Гісторыя мастацтва даследуе агульныя заканамернасці развіцця сусв. мастацтва ад першабытнасці да сучаснасці, мастацтва асобных кантынентаў, рэгіёнаў, краін, творчасць розных суполак, аб’яднанняў, асобных майстроў у розныя эпохі і перыяды.

2) У вузкім сэнсе — навука пра пластычныя мастацтвы, архітэктуру, дызайн і тэхн. эстэтыку. Даследуе маст. творчасць, дае яе эстэт. ацэнку і навук. аналіз, спрыяе эстэт. выхаванню грамадства. У структуры М. вылучаюць раздзелы: іканаграфія, сацыялогія мастацтва, псіхалогія мастацтва, музеязнаўства, рэстаўрацыя і ахова помнікаў (гл. Ахова гісторыка-культурнай спадчыны) і інш. Звязана з філасофіяй, археалогіяй, нумізматыкай, геральдыкай і інш. навукамі.

Элементы М. вядомы са старажытнасці і разглядаліся ў кантэксце філасофій, л-ры, багаслоўя, гіст. хронік, практычных кіраўніцтваў па рамёствах. Першыя вядомыя вучэнні пра мастацтва распрацоўваліся ў Стараж. Грэцыі Арыстоцелем і Платонам. Пытанні стылістыкі, іканаграфіі, тэхнікі закраналі ў сваіх трактатах скульпт. Паліклет, жывапісцы Еўфранор, Апелес, Памфіл, эвалюцыю грэч. жывапісу — першыя гісторыкі мастацтва Дурыс і Ксенакрат. Апісанні маст. твораў рабілі падарожнікі Палемон і Паўсаній. Больш цэласны і універсальны характар мелі маст. трактаты Стараж. Рыма. Эстэт. зварот да грэч. мастацтва сцвярджалі Цыцэрон і Квінтыліян, прынцыпы ўзаемасувязі арх. формы і буд. канструкцыі — Вітрувій, помнікі мастацтва апісваў Пліній Старэйшы. Здабыткі архітэктуры і мастацтва Усходу змяшчаюць трактаты стараж. і сярэдневяковай Індыі («Чытралакшана», «Шылпашастра», «Манасара», 1—12 ст.), Кітая (Се Хэ, Ван Вэй, Го Сі, 5—11 ст.), Японіі (Нісікава Сукэнобу, Сіба Какана, Кацусіка Хакусай, 18—19 ст.) і інш., краін ісламу (Султан Алі Мешхедзі, Дуст Мухамад, Казі-Ахмед, Садыгі-бек Афшар, 16 — пач. 17 ст.) і інш. У раннім хрысц. мастацтве эстэтыку «хараства свету і майстэрства творцы» распрацоўваў тэолаг Аўгусцін (4—5 ст.).

Пытанні эстэтыкі візант. рэліг. мастацтва закраналі багасловы Іаан Дамаскін і Феодар Студыт (8—9 ст.), якія сцвярджалі яго вял. ролю як матэрыяльнага пасрэдніка да першавобраза — Божага свету. У 12 ст. трактат пра выяўл. і дэкар. мастацтва напісаў Тэафіл (Германія). У 13 ст. ў Францыі цэласную сістэму хрысц. мастацтва стварыў Фама Аквінскі, суадносіны прапорцый у гатычным мастацтве распрацаваў Вілар дэ Анекур. Важным этапам у станаўленні М. стала эпоха Адраджэння. Гуманіст. ідэалы ант. традыцыі ў мастацтве, прызнанне ў асобе мастака творцы сцвярджаў італьянец Ч.​Чэніні («Трактат пра жывапіс», 14 ст.). У 15 ст. акцэнт на навук. прынцып спасціжэння свету і чалавека закладзены ў працах італьянцаў Л.​Гіберці («Каментарыі»), Л.​Б.​Альберціні (работы пра жывапіс, архітэктуру і скульптуру), Франчэска ды Джорджа (пра арх. прапорцыі), А.​Філарэтэ («Трактат пра архітэктуру») і інш. У 16 ст. мастацтвазнаўчыя ідэі ў Італіі выказвалі Леанарда да Вінчы (сумяшчаў тэарэтычныя, ідэйна-вобразныя і метадычныя мэты мастацтва), П.​Арэціна (адзін з першых крытыкаў венецыянскага жывапісу), Дж.​Віньёла, Д.​Барбара, С.​Сермо, А.​Паладыо (распрацоўваў у архітэктуры рэнесансавую ордэрную сістэму на аснове ант.), у Германіі — А.​Дзюрэр («Чатыры кнігі пра прапорцыі чалавека», 1528, і інш.), у Нідэрландах — К. ван Мандэр (біяграфіі нідэрл. жывапісцаў). Вял. ўклад у развіццё М. зрабіў італьянец Дж.​Вазары («Жыццеапісанні найбольш вядомых жывапісцаў, скульптараў і дойлідаў», 1550). У 17 ст. пашырылася колькасць трактатаў, аглядаў і апісанняў, прысвечаных мастакам і творам мастацтва розных часоў. У Італіі Дж.​П.​Белоры распрацаваў тэарэт. прынцыпы класіцызму («Жыццеапісанні сучасных жывапісцаў, скульптараў, архітэктараў», 1672). Першы слоўнік тэрмінаў выяўл. мастацтва склаў Ф.​Бальдынучы (Італія). Жывапіс класіцызму даследаваў А.​Феліб’ен, архітэктуру — Ф.​Бландэль (абодва Францыя). Ант. мастацтва даследаваў англічанін Ф.​Юніус («Пра жывапіс старажытных». 1637), раннехрысціянскае — італьянец А.​Бозіо («Падземны Рым», 1634), праблемы каларыту — француз Р. дэ Піль («Да дыскусіі пра каларыт», 1673; «Асновы курса жывапісу», 1708), італьянец М.​Баскіні («Скарбы венецыянскага жывапісу», 1684) і інш. У 18 ст. М. склалася як самаст. навука ў работах І.​Вінкельмана (Германія), які паказаў развіццё ант. мастацтва як адзіны працэс змены маст. стыляў, звязаны з эвалюцыяй грамадства і дзяржавы («Гісторыя старажытнага мастацтва», 1763), англічан У.​Чэмберса (даследаваў англ. готыку), У.​Хогарта («Аналіз хараства», 1754), французаў Ф.​Феліб’ена, К.​Ф.​Кейлюса («Зборы егіпецкіх, этрускіх, грэчаскіх і рымскіх старажытнасцей», т. 1—7, 1767), італьянцаў Л.​Ланцы (апісанні жыцця і творчасці італьян. жывапісцаў з часоў антычнасці), Ф.​Міліцыа («Запіскі пра антычных і новых дойлідаў», 1781; «Слоўнік мастацтва», 1787) і інш. У перыяд Асветніцтва ў работах Д.​Дзідро зарадзілася прафес. маст. крытыка («Салоны», 1759—81, энцыклапедычныя артыкулы і інш.). Ням. філосаф Г.​Лесінг увёў тэрмін «выяўленчыя мастацтвы» і прааналізаваў іх спецыфіку. У 19 ст. на развіццё М. ўплывалі эстэт. канцэпцыі ням. філосафаў І.​Канта, Ф.​Шэлінга, А. і Ф. Шлегеляў, Г.​Гегеля і інш. Пераадольваліся канцэпцыі класічных маст. норм, распрацаваных Г.​Меерам (Германія) і А.​К.​Катрмерам дэ Кенсі (Францыя). Новы погляд на свабоду творчасці і індывідуалізму ўнеслі рамантыкі Дж.​Констэбл (Англія), Э.​Дэлакруа, Ш.​Бадлер (Францыя) і інш. У Германіі першыя спробы стварэння ўсеагульнай гісторыі мастацтва зрабілі Ф.​Куглер, К.​Шназе, А.​Шпрынгер. У Францыі развівалася крытыка дэмакр. кірунку, што выступала ў абарону рэалізму (Т.​Тарэ і інш.). Вял. ролю адыгралі эстэт. погляды англічаніна Дж.​Рэскіна, які імкнуўся адрадзіць гармонію з прыродай і маст. традыцыі сярэднявечча. У канцы 19 ст. ў еўрап. М. абвастрылася барацьба з кансерватыўнай тэндэнцыяй непрыняцця новых маст. кірункаў (імпрэсіянізм, сімвалізм, сезанізм і інш). У Расіі першыя трактаты пра архітэктуру (П.​Яропкін, І.​Корабаў, М.​Зямцоў) і выяўл. мастацтва (І.​Урванаў, П.​Чакалеўскі і інш.) з’явіліся ў 18 ст. У 19 ст. цікавасць да гісторыі нац. мастацтва выявілася ў творах І.​Акімава, П.​Свіньіна, І.​Снегірова, А.​Вастокава, А.​Пісарава. У 20 ст. стылістычны аналіз мастацтва зрабіў І.​Грабар, візант. мастацтва і хрысц. іканаграфію даследавалі Дз.​Айналаў, Н.​Кандакоў, усеагульную гісторыю мастацтва — А.​Бенуа, І.​Цвятаеў, Б.​Фармакоўскі. Важны ўклад у развіццё сав. М. зрабілі М.​Алпатаў, Н.​Гершэнзон-Чагадаева, Грабар, Ю.​Колпінскі, В.​Лазараў, Г.​Недашывін, В.​Палявой, Г.​Вагнер, Б.​Рыбакоў, Дз.​Сараб’янаў, А.​Фёдараў-Давыдаў, У.​Стасаў, У.​Фаворскі і інш. Вял. ўклад у развіццё М. зрабілі Г.​Апалінэр, А.​Англіўель дэ Ла Бамель, Т.​Бюрале, Д.​Габары (Францыя), Ф.​Вікгоф і М.​Дворжак (Аўстрыя), А. і Л. Вентуры, А.​Баларын. Л.​Белозі (Італія), Я.​Беластоцкі (Польшча), Я.​Гамолка (Чэхія), Э.​Панофскі (ЗША), Э.​Боўнес (Вялікабрытанія) і інш. Сярод тэарэтыкаў сучаснага мастацтва — К.​Малевіч (Расія), У.​Страмінскі (Беларусь—Польшча), П.​Мондрыян (Нідэрланды), Ле Карбюзье (Францыя) і інш. Сучаснае М. ахоплівае шырокае кола праблем мастацтва ўсіх эпох і краін, мае развітую метадалогію, апіраецца на філас.-эстэт. думку, грамадскія і дакладныя навукі. Сярод кірункаў — іканалогія (Э.​Папофскі), даследаванне структуры помнікаў (П.​Франкастэль), псіхалогія творчасці (Э.​Гомбрых), псіхааналіз (Э.​Крыс).

На Беларусі першыя звесткі і выказванні пра мастацтва трапляюцца ў «Словах» Кірылы Тураўскага (11 ст.), прадмовах і пасляслоўях Ф.​Скарыны да ўласных выданняў (16 ст.), некат. прамовах-пропаведзях і трактатах Сімяона Полацкага (17 ст.). Вывучэннем бел. мастацтва ў 19 ст. займаліся пераважна прафес. мастакі, якія напісалі шэраг прац мастацтвазнаўчага характару: К.​Ельскі (трактат «Аб сувязі архітэктуры, скульптуры і жывапісу», 1822), А.​Шэмеш («Успаміны пра Дамеля», 1845), В.​Смакоўскі («Валенты Ваньковіч», 1845), А.​Ромер (вывучаў бел. нар. дэкар.-прыкладное мастацтва, падрыхтаваў навук. публікацыю пра слуцкія паясы), а таксама У.​Сыракомля (апісаў маст. творы, якія знаходзіліся ў 19 ст. ў храмах Мінска) і інш. Матэрыялы пра бел. мастацтва змяшчаў час. «Атэнэум», што выдаваўся ў Вільні. У 1920-я г. ў перыяд. друку з’яўляліся даследаванні пра гравюры ў выданнях Скарыны і В.​Вашчанкі, выдадзены «Нарысы па гісторыі беларускага мастацтва» М.​Шчакаціхіна, перакладзены працы ням. мастацтвазнаўца А.​Іпеля, прысвечаныя самабытнасці бел. мастацтва. Манаграфіі пра набіванку (крашаніну) выдалі А.​Шлюбскі і І.​Фурман, пра гравюры С.​Юдовіна — Фурман, пра мастакоў Віцебска — І.​Гаўрыс. Вял. ролю ў развіцці бел. М. адыграў Інстытут беларускай культуры і дзейнасць аднаго з яго заснавальнікаў — Шчакаціхіна. Матэрыялы па праблемах мастацтва змяшчалі час. «Искусство», «Полымя», «Маладняк», «Трыбуна мастацтва», у 1930-я г. — газ. «Літаратура і мастацтва», час. «Чырвоная Беларусь», «Мастацтва і рэвалюцыя». У Зах. Беларусі тэарэт. працы па эстэт. задачах мастацтва пісаў Ф.​Рушчыц, па тэорыі фотамастацтва — Я.​Булгак. У «Нарысах па гісторыі выяўленчага мастацтва Беларусі» (1940) зроблена спроба вызначыць асн. этапы развіцця бел. выяўл. мастацтва і даць характарыстыку творчасці вядучых мастакоў. З канца 1940-х г. вывучэнне бел. мастацтва вядзецца планамерна і мэтанакіравана. Важнае значэнне ў развіцці бел. М. мела стварэнне Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Нац. АН Беларусі, Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі, Беларускай акадэміі мастацтваў і інш. Вял. ўклад у развіццё бел. М. зрабілі А.​Аладава, М.​Арлова, А.​Воінаў, Н.​Высоцкая, В.​Гаўрылаў, П.​Герасімовіч, Л.​Дробаў, І.​Елатомцава, В.​Жук, Ю.​Карачун, М.​Кацар, А.​Лявонава, А.​Лакотка, П.​Масленікаў, М.​Нікалаеў, М.​Раманюк, Я.​Сахута, А.​Сурскі, У.​Чантурыя, В.​Церашчатава, Т.​Чарняўская, Р.​Шаура, В.​Шматаў, Ю.​Якімовіч, М.​Яніцкая і інш. Праблемы розных відаў мастацтва даследавалі і даследуюць А.​Атраховіч, М.​Баразна, В.​Буйвал, Л.​Вакар, П.​Васілеўскі, Э.​Вецер, Т.​Габрусь, Т.​Гаранская, В.​Гаршкавоз, М.​Гугнін, В.​Каваленка, П.​Карнач, Б.​Крэпак, А.​Кулагін, В.​Лабачэўская, Б.​Лазука, Л.​Лапцэвіч, Л.​Налівайка, Э.​Петэрсон, І.​Паньшына, А.​Пікулік, У.​Пракапцоў, Э.​Пугачова, У.​Рынкевіч, Г.​Сакалоў-Кубай, Л.​Салавей, А.​Сяліцкі, В.​Трыгубовіч, Н.​Трыфанава, Л.​Фінкельштэйн, М.​Цыбульскі, М.​Шамшур, А.​Ярашэвіч і інш. Артыкулы па гісторыі і тэорыі мастацтва, нарысы пра творчасць мастакоў, агляды выставак друкуюцца ў час. «Мастацтва», «Беларусь», «Маладосць», «Нёман», альманаху «Запіскі Беларускай акадэміі мастацтваў» (з 1998), газ. «Культура», штотыднёвіку «Літаратура і мастацтва» і інш.

Літ.:

Базен Ж. История истории искусства: От Вазари до наших дней: Пер. с фр. М., 1995;

Беларускае сучаснае мастацтвазнаўства і крытыка: Прабл. адаптацыі да новых рэальнасцей. Мн., 1998.

Я.​Ф.​Шунейка.

т. 10, с. 198

СКУЛЬПТУ́РА (лац. sculptura ад sculpo выразаю, высякаю),

від выяўленчага мастацтва, творы якога маюць фізічна-матэрыяльны, прадметны аб’ём і трохвымерную форму, размешчаную ў рэальнай прасторы. Вырабляецца з дрэва, каменю, гіпсу, косці, гліны, металу, пластмасы і інш. матэрыялаў. Найб. пашыраны аб’ект выявы — чалавек, радзей жывёлы (анімалістычны жанр), прырода (пейзаж), нацюрморт. У 20 ст. ўзнікла і распаўсюдзілася абстрактная С., для стварэння якой часта выкарыстоўваюць нетрадыц. матэрыялы (дрот, надзіманыя фігуры і інш.; гл. таксама Кінетычнае мастацтва). Гал. выразныя сродкі С. — пастаноўка фігуры ў прасторы, перадача яе руху, позы, жэста, святлоценявая мадэліроўка, якая ўзмацняе рэльефнасць формы, фактура лепкі або апрацоўка матэрыялу, архітэктанічная арганізацыя аб’ёму, зрокавы эфект яго масы, вагавых суадносін, выбар прапорцый. Аб’ёмная С. будуецца ў рэальнай прасторы па законах гармоніі, рытму, раўнавагі, узаемадзеяння з навакольным арх. ці прыродным асяроддзем і на аснове анатамічных або структурных асаблівасцей мадэлі. Асн. разнавіднасці С.: круглая С., што свабодна размяшчаецца ў прасторы (статуя, група, торс, бюст, статуэтка і інш.) і рэльефная, у якой аб’ёмныя выявы размяшчаюцца на плоскасці (барэльеф, гарэльеф, контррэльеф, паглыблены рэльеф). У залежнасці ад прызначэння С. падзяляецца на станковую (гл. Станковае мастацтва), манументальную скульптуру, манументальна-дэкаратыўную скульптуру, скульптуру малых форм, надмагільную пластыку (гл. Надмагілле), медальернае мастацтва, гліптыку і інш. Тэхналогія яе стварэння ўключае лепку, разьбу, апрацоўку цвёрдых матэрыялаў, фармоўку, адліўку, чаканку, зварку і інш.

Раннія формы і віды С. існавалі ў многіх народаў свету з часоў першабытнага мастацтва. У неаліце С. (круглая, звычайна выявы невял. памераў) рэзалі з мяккіх парод каменю, косці, дрэва; схематычныя рэльефы выконвалі на каменных пласцінах і сценах пячор. Часта скульптурнымі выявамі ўпрыгожвалі прадметы побыту, прылады працы і палявання; іх выкарыстоўвалі і ў якасці амулетаў. У рабаўладальніцкі перыяд С. выкрышталізавалася ў асобны від дзейнасці са спецыфічнымі задачамі (гл. ў арт. Егіпет Старажытны, Шумер, Акад, Вавілонія, Асірыя, Скіфы). Развітыя віды С. (гіганцкія выявы людзей і жывёл, рэльеф, партрэт) вядомы ў народаў Стараж. Усходу і Амерыкі. Адзін з найвыш. этапаў гісторыі С. — антычнае мастацтва (Лісіп, Міран, Фідый, Паліклет, Праксіцель, Скопас) з характэрнымі для яго ідэалам гарманічна развітога чалавека-грамадзяніна, з дасканалым уключэннем С. ў арх. ансамблі. Культавая С. сярэдневякоўя ў Еўропе і Азіі аб’ядноўвалася з архітэктурай у складаныя прасторавыя комплексы. У 2-й пал. 13 — пач 14 ст. пачалі складвацца рысы Адраджэння (Н.​Пізана і інш.). Увасабленне ідэалаў гуманізму Адраджэння ўласціва творчасці Данатэла, Якопа дэла Кверча, А.​Верок’ё, Мікеланджэла (Італія), К.​Слютэра (Бургундыя), Ж.​Гужона, Ж.​Пілона (Францыя), М.​Пахера (Аўстрыя), А.​Крафта, Ф.​Штоса, Т.​Рыменшнайдэра (Германія). Цікавасць да вырашэння дэкар. задач вылучае С. маньерызму (Б.​Чэліні, Італія, і інш). С. барока вызначаецца дынамічнымі формамі, імкненнем да ўрачыстасці і пышнасці: Л.​Берніні (Італія), А Шлютэр (Германія), П.​Пюжэ (Францыя).

Рысы барока і класіцызму развівалі Ф.​Жырардон, А.​Куазевокс (Францыя) і інш. У перыяд класіцызму побач з гіст., міфалагічнай і алегарычнымі тэмамі (А.​Канова ў Італіі, Б.​Торвальдсен у Даніі) вял. значэнне набыў партрэт (Ж.​Б.​Пігаль, Э.​М.​Фальканэ, Ж.​А.​Гудон у Францыі). Пошукі новых выразных сродкаў, эмац. напружанасць уласцівы С. эпохі рамантызму (П.​Ж.​Давід д’Анжэ, А.​Л.​Бары, Ф.​Руд у Францыі). У С. Расіі ў 18 ст. адбыўся пераход ад сярэдневяковых рэліг. форм да свецкага мастацтва (Б.​К.​Растрэлі і інш). Пазней рас. С. развівалася ў рэчышчы агульнаеўрап. стыляў. Сярод прадстаўнікоў рус. акад. школы С. Ф.​Шубін, М.​Казлоўскі, Ф.​Шчадрын, І.​Мартас, В.​Дэмут-Маліноўскі, С.​Піменаў і інш. У 2-й пал. 19 ст. ў рас. і зах.-еўрап. С. класіцызму пераходзіць у салоннае мастацтва, якому проціпастаўляецца рэаліст. кірунак (гл. Рэалізм, Ж.​Далу ў Францыі, К.​Менье ў Бельгіі і інш.). У канцы 19—пач. 20 ст. ў перыяд стылю мадэрн С. ствараецца як адзінае цэлае з інтэр’ерам, фасадам; складваюцца імпрэсіянізм (А.​Радэн, Францыя), сімвалізм. Сярод найбуйнейшых скульптараў пач. 20 ст. А.​Бурдэль, А.​Маёль, Ш.​Дэсп’ё (Францыя), Э.​Барлах (Германія), І.​Мештравіч (Харватыя), К.​Брынкушы (Румынія). Розныя кірункі рас. С. ўвасоблены ў творах П.​Трубяцкога, С.​Канёнкава, А.​Мацвеева, М.​Андрэева і інш. Пластычная выразнасць форм набывае асн значэнне ў С. М.​Роса (Італія), А.​Джакамеці (Швейцарыя), Г.​Кольбе (Германія). Мадэрнісцкі эксперыменталізм 20 ст. прывёў да выкарыстання ў С. нетрадыц матэрыялаў. У рэчышчы мадэрнізму працавалі Г.​Арп, А.​Архіпенка, Н.​Габа, А.​Колдэр, А.​Пеўзнер, П.​Пікасо. Сярод найбуйнейшых скульптараў 20 ст. Г.​Мур (Вялікабрытанія), І.​Ногучы (ЗША), К.​Дунікоўскі (Польшча), Ф.​Крэмер, О.​Шлемер (Германія), Дж.​Манцу (Італія), В.​В.​Аалтанен (Фінляндыя), С.​Лебедзева, В.​Мухіна, І.​Шадр, Л.​Шэрвуд, Я.​Вучэціч, М.​Анікушкін, А.​Кібальнікаў, Э.​Неізвесны, О.​Цадкін (Расія), Ю.​Мікенас, Г.​Якубоніс (Літва).

На тэр. Беларусі найб. раннія помнікі С. адносяцца да эпохі неаліту (гл. Асавецкія творы першабытнага мастацтва, Багушэвіцкая статуэтка, Шклоўскі ідал). У помніках С. часоў Кіеўскай Русі адметны ўплыў візант. мастацтва: каменныя разныя абразкі «Канстанцін і Алена» з Полацка, «Хрыстос Эмануіл» з Пінска (абодва 12 ст.), «Мікола і Стафан» і двухбаковы абраз «Пётр. Маці Божая» з Мінска (13 ст.), касцяны двухрадны абраз з Турава (15—16 ст.), абразок «Маці Божая Жыровіцкая» з яшмы (1470) і інш. У канцы 14—15 ст. у С. ўзмацніўся ўплыў зах.-еўрап. мастацтва. Цесная ўзаемасувязь з архітэктурай і яе маст. стылямі характэрна для культавай каменнай і драўлянай С. (гл. Скульптура драўляная). Традыцыі Адраджэння паўплывалі на мемарыяльную пластыку 16—17 ст.: надмагіллі М.​К.​Радзівіла ў Нясвіжскім касцёле езуітаў (17 ст.), сям’і П.​Сапегі (пасля 1599 — пасля 1635). Своеасаблівасцю, высокім маст. узроўнем вызначаецца С. бел. барока: «Св. Себасцьян», «Св. Рох» з Навагрудка (пач. 17 ст.), С. алтароў Гродзенскага касцёла езуітаў (1736), Пінскага касцёла францысканцаў (18 ст.). У 2-й пал. 17 ст. шмат бел. майстроў працавала ў Рус. дзяржаве, дзе яны аздаблялі палацы і храмы (гл. Беларуская рэзь); вядомы паліхромныя маёлікавыя рэльефныя выявы апосталаў, выкананыя С.​Палубесам. У 17—18 ст. узнікла свецкая С. (бюсты магнатаў, гіст. дзеячаў). З 2-й пал. 18 ст. С. набыла рысы ракако. Вобразы, створаныя ў гэты перыяд, захоўваюць манументальнасць, глыбіню і ўнутр. значнасць. Побач з дрэвам пашыраны С. са стука: канфесіянал і алтар са С. у касцёле бернардзінак у Слоніме (1751—64, лепшчык Я.​Хедэль) і інш. У С. канца 18 ст. прыкметны ўплыў класіцызму; яны вылучаюцца ўрачыстасцю поз, спакойным рытмам аб’ёмаў: «Маці Божая» з в. Ганута Вілейскага р-на, стукавы дэкор у Свяцкім палацы (Гродзенскі р-н; мастакі Т.​Манькоўскі, А.​Смуглевіч), Верхнім замку ў Гродне, касцёле Ганны ў в. Мосар Глыбоцкага р-на і інш. Рысы позняга класіцызму ўласцівы творам К.​Ельскага, А.​Скірмунт, А.​Ромера. У творчасці мастакоў канца 19 — пач. 20 ст. прыкметны рысы мадэрнізму: Я.​Тышынскі, Я.​Багушэўскі, К.​Змігродскі, А.​Краснапольскі, В.​Бубноўскі. Рэалістычнасцю вызначаюцца партрэты сучаснікаў, выкананыя В.​Смакоўскім, Р.​Слізнем, керамічныя работы анімалістычнага жанру М.​Міхалапа, творы К.​Каганца, Я.​Драздовіча. У 19 ст. пашыраны таксама палацава-паркавая, прыдарожная культавая і мемарыяльная С. (надмагіллі К.​Радзівіл у Нясвіжскім касцёле езуітаў, 1825; А.​Тызенгаўза ў Гродзенскім касцёле езуітаў, скульптар Т.​Дыкас, 1887, і інш.). Пасля 1917 скульптары стваралі помнікі дзеячам рэв. руху. У 1920-х г. развіваўся пераважна станковы партрэт (творы А.​Бразера, А.​Грубэ). Пэўную ролю ў падрыхтоўцы кадраў адыграла скульптурнае аддзяленне Віцебскага маст. тэхнікума, выпускнікі якога ў пач. 1930-х г. удзельнічалі ў афармленні інтэр’ераў Дома ўрада Рэспублікі Беларусь. У 1953 адкрыўся маст. ф-т у Бел. тэатр.-маст. ін-це (цяпер Бел. АМ). У станковай С. ствараліся партрэты дзярж. дзеячаў, дзеячаў мастацтва і культуры, у 1940—50-я г. — Герояў Сав. Саюза (З.​Азгур, А.​Бембель, Грубэ). У манум. С. вылучаюцца шматфігурныя рэльефы для Манумента Перамогі ў Мінску (Азгур, Бембель, А.​Глебаў, С.​Селіханаў). У 1960—70-я г. ставіліся помнікі партызанам, падпольшчыкам і воінам Сав. Арміі: патрыётам Асінторфа (Г.​Мурамцаў), воінам і партызанам у калгасе «Бальшавік» Чэрвеньскага р-на (А.​Анікейчык, Б.​Івонцьеў); рэльефы на Кургане Славы Савецкай Арміі — вызваліцельніцы Беларусі, у комплексах Брэсцкая крэпасць-герой (Бембель, А.​Кібальнікаў), Хатынь (Селіханаў), Манумент у гонар маці-патрыёткі ў г. Жодзіна (А.​Заспіцкі, І.​Міско, М.​Рыжанкоў). У 1970—2000 ствараліся помнікі і мемарыяльныя дошкі, мемарыяльныя знакі, партрэты вядучым дзеячам бел. культуры, навукі і мастацтва (Азгур, Анікейчык, Э.​Астаф’еў, С.​Вакар, С.​Гарбунова, Глебаў, І.​Голубеў, Л.​Гумілеўскі, М.​Інькоў, Міско, М.​Якавенка, В.​Янушкевіч і інш). Развіваецца садова-паркавая скульптура (С.​Гумілеўскі, Л.​Давідзенка, У.​Жбанаў, М.​Канцавой, У.​Слабодчыкаў). Пошукамі сучасных форм выяўлення, канцэптуальным падыходам да вырашэння ідэі, метафарычнасцю маст. мовы вылучаюцца творы І.​Засімовіча, Т.​Сакаловай, К.​Селіханава, Слабодчыкава, А.​Фінскага; выразнасцю і пластычнай завершанасцю — творы А.​Арцімовіча, М.​Байрачнага, А.​Бачкарова, Г.​Буралкіна, А.​Дранца, Канцавога, П.​Лука, В.​Мурашова, А.​Шатэрніка і інш. С. часта з’яўляецца састаўной часткай інсталяцый, маст. праектаў (С.​Войчанка, У.​Цэслер і інш.).

Літ.:

Кацар М.С. Скульптура Савецкай Беларусі. Мн., 1957;

Орлова М.А. Искусство Советской Белоруссии. М., 1960;

Елатомиева И.М. Монументальная летопись эпохи. Мн., 1969;

Яе ж. Очерки по истории белорусской советской станковой скульптуры. Мн., 1974;

Леонова А.К. Народная деревянная скульптура Белоруссии. Мн., 1977;

Петерсон Э.А. Портретная скульптура Советской Белоруссии. Мн., 1982;

Пластыка Беларусі XII—XVIII стст.: [Альбом]. Мн., 1983;

Высоцкая Н.Ф. Скульптура и резьба Беларуси XII—XVIII вв.: Каталог. Мн., 1998;

Либман М.Я. О скульптуре. М., 1962;

Шмидт И.М. Беседы о скульптуре. М., 1963;

Валериус С.С. Прогрессивная скульптура XX в.: Пробл. и тенденции. М., 1973;

Bazin G. The history of world sculpture. London, 1970.

А.​К.​Лявонава, Э.​А.​Петэрсон.

т. 14, с. 476

САЮ́З АРХІТЭ́КТАРАЎ БЕЛАРУ́СІ, Беларускі саюз архітэктараў (БСА),

добраахвотная грамадская творчая арг-цыя архітэктараў Беларусі. Асн. мэты: садзейнічанне дзярж. і грамадскім арг-цыям у праектаванні і буд-ве гарадоў і інш. населеных пунктаў, прамысловых, с.-г., жылых, грамадскіх, культ.-бытавых збудаванняў, павышэнне прафес. ўзроўню сваіх членаў. Створаны на 1-м з’ездзе архітэктараў Беларусі ў 1935 як С.а.Б. З 1999 наз. Бел. саюз архітэктараў. Наступныя з’езды адбыліся ў 1937, 1941, 1950, 1955, 1958, 1961, 1966, 1970, 1975, 1980, 1985, 1991, 1995, 1999. Старшыні праўлення: П.​Амбражунас (1935—37), А.​Брэгман (1937—41), А.​П.​Воінаў (1941—50), М.​Томах (1950—55), Г.​Парсаданаў (1955—58), Л.​Мацкевіч (1958—61), В.​Ладыгіна (1961—64), Э.​Дзямідаў (1964—66), В.​Аладаў (1966—70), Ю.​Шпіт (1970—73), Ю.​Грыгор’еў (1973—75), Я.​Ліневіч (1975—77), І.​Боўт (1977—80), Ю.​Патапаў (1980—85), Я.​Кавалеўскі (1985—99), з 1999 прэзідэнт БСА — А.​Сцяпанаў. У БСА уваходзяць 6 абл. і шэраг пярвічных арг-цый НДІ, ВНУ, праектных арг-цый. Дзейнічае Рэсп. дом архітэктара (засн. ў 1953). У 1990-я г. БСА уваходзіў у Саюз архітэктараў міжнародны. З 1990-х г. з’яўляецца членам Міжнар. асацыяцыі саюзаў архітэктараў. На 2001 у БСА 1040 членаў.

Члены Беларускага саюза архітэктараў

1935. П.​І.​Амбражунас, С.​А.​Асрыеў, А.​П.​Брэгман, І.​І.​Валадзько, У.​М.​Вараксін, А.​П.​Воінаў, В.​П.​Ждановіч, В.​І.​Кандратовіч, З.​К.​Магілеўчык, Н.​М.​Макляцова, Н.​Я.​Трахтэнберг.

1936. В.​М.​Волчак, Я.​І.​Гурарый, В.​І.​Гусеў, У.​П.​Фёдараў.

1937. Б.​А.​Барысаў, П.​Я.​Кузьменка, Л.​П.​Мацкевіч, Т.​С.​Страмцова, М.​І.​Томах.

1938. І.​Дз.​Белагорцаў, М.​Ф.​Кудзінаў, А.​Я.​Кудравіцкі, Г.​А.​Парсацанаў.

1939. М.​І.​Мельнік.

1941. Г.​У.​Заборскі.

1942. У.​А.​Кароль.

1944. У.​А.​Афанасьеў.

1945. С.​Б.​Баткоўскі.

1946. В.​І.​Анікін, М.​І.​Бакланаў, Г.​М.​Бенядзіктаў, Л.​Г.​Гафо, М.​В.​Драздоў, І.​К.​Елісееў, М.​С.​Кацар, І.​А.​Люблінскі, І.​М.​Рудэнка, Л.​А.​Стукачоў, Я.​Р.​Шапіра, Н.А.-Э.​Шпігельман, П.​Х.​Яброў.

1947. М.​Я.​Гулько, М.​Г.​Дабужская, В.​І.​Зайцаў, І.​В.​Мядзведзеў, Г.​І.​Хайкін.

1948. В.​Я.​Сахно.

1949. Л.​І.​Анікіна, І.​М.​Вятрук, Н.​А.​Зельтэн, І.​П.​Раткоў, Л.​Дз.​Усава, У.​А.​Чантурыя.

1950. А.​І.​Наканечны.

1951. І.​Е.​Бачылаў, Э.​М.​Гальдштэйн, Я.​К.​Дзятлаў, Я.​Л.​Заслаўскі, М.​Н.​Ліўшыц, Г.​В.​Сысоеў, Г.​І.​Фадзеева.

1952. А.​Р.​Духан, В.​Б.​Ладыгіна, З.​І.​Озерава, А.​Э.​Фрыдман.

1953. Р.​В.​Андрэева, П.​А.​Громаў, Ф.-А.​А.​Захрэ, Э.​П.​Левіна, Л.​М.​Рымінскі.

1954. Ш.​І.​Хінчын.

1955. С.​В.​Бяляеў, А.​І.​Зысман, І.​Д.​Левін, С.​С.​Мусінскі, Э.​О.​Шуберт.

1956. С.​Г.​Абязава, В.​М.​Аладаў, Р.​Р.​Бекельман, В.​С.​Бурлака, Л.​А.​Каджар, Н.​Г.​Калінічэнка, З.​М.​Леўцава, В.​А.​Літвінаў, Я.​М.​Маршак, Ю.​П.​Пурэцкі, І.​Д.​Спірын.

1957. Я.​Л.​Барсукова, А.​Ю.​Данілава, В.​А.​Данілаў, А.​У.​Жалдакоў, А.​Б.​Маркар’ян, Л.​М.​Міронава, М.​Г.​Мызнікаў, В.​М.​Навумава, А.​М.​Навумаў, Б.​М.​Назаранка, І.​М.​Папова, В.​І.​Перадзерый, Г.​М.​Сінельнікава, В.​П.​Чарнышоў, В.​П.​Шыльнікоўская, Ю.​В.​Шпіт, С.​М.​Ягорава.

1958. Р.​М.​Алімаў, М.​М.​Афанасьеў, Ю.​І.​Глінка, Э.​К.​Кузняцова, П.​І.​Лаўрэнка, А.​В.​Лысенка, Т.​П.​Пенязькова, І.​І.​Сянкевіч.

1959. С.​С.​Атаеў, Л.​П.​Афанасьева, Р.​Р.​Будзько, Ю.​М.​Градаў, Ю.​П.​Грыгор’еў, Г.​У.​Губіш, А.​М.​Гуль, З.​Л.​Драздоўская, Л.​А.​Кітаева, В.​П.​Кудраўцава, І.​М.​Мазнічка, В.​Б.​Масальская, А.​В.​Сычова, Р.​Дз.​Шэліхава.

1960. Ю.​А.​Булай, П.​Р.​Бяляеў, А.​А.​Воінаў, В.​І.​Герашчанка, Ф.​М.​Іванчанка, І.​Т.​Каробкін, В.​М.​Малышаў, Н.​М.​Мароз, В.​С.​Марцьянаў, Л.​М.​Пагарэлаў, М.​М.​Пірагоў, Т.​М.​Пучкаева, Я.​С.​Райхман, Т.​С.​Сераброўская, І.​А.​Станілевіч, А.​П.​Старчай, Г.​А.​Трушнікава, І.​С.​Фрыдман.

1961. Н.​І.​Аладава, А.​А.​Бельскі, Г.​Я.​Булдаў, У.​Л.​Бурмакін, Э.​Р.​Вішнеўская, Э.​М.​Дзямідаў, С.​Р.​Канавалаў, Дз.​П.​Кудраўцаў, Т.​І.​Кузьменка, У.​Р.​Лахоня, Я.​Л.​Ліневіч, І.​І.​Ляўко, А.​І.​Макараў, У.​А.​Мінькін, У.​Э.​Сакалоўскі, А.​А.​Сідзельнікаў, А.​Ф.​Ткачук, К.​Г.​Усцюгаў, Ф.​У.​Хайрулін, Я.​А.​Цюкаў, М.​І.​Чаркасава, А.​І.​Ярушын.

1962. В.​В.​Бажко, М.​З.​Барсукоў, І.​І.​Боўт, У.​М.​Вараксін, К.​П.​Вернер, Л.​Б.​Гельфанд, І.​І.​Есьман, І.​А.​Іода, А.​П.​Каралькоў, А.​Ц.​Кучарэнка, Л.​М.​Левін, В.​С.​Марокін, С.​Б.​Неўмывакін, А.​І.​Патапава, Ю.​Ф.​Патапаў, І.​А.​Сагаловіч, У.​А.​Сакалоў, Ж.​С.​Сахарава, С.​Дз.​Філімонаў, І.​І.​Фралоў, В.​Р.​Чэпік, В.​М.​Шаўчэнка, Б.​А.​Юрцін.

1963. Б.​І.​Аляксандраў, Л.​У.​Архангельская, В.​А.​Астаповіч, І.​В.​Байцова, І.​М.​Байцоў, Э.​А.​Бацян, У.​І.​Брэдзіс, Г.​А.​Бяганская, А.​В.​Гарбачоў, І.​Р.​Голубева, З.​С.​Даўгяла, В.​М.​Емяльянаў, І.​А.​Збароўскі, Ю.​А.​Іваноў, І.​Я.​Ідэльсон, А.​І.​Касякоў, В.​В.​Клімаў, С.​С.​Корчык, Р.​М.​Лесь, З.​М.​Леўчанка, Л.​І.​Мельнік, А.​Р.​Мельнікаў, А.​Л.​Муладжанава, Н.​М.​Нядзелька, Я.​С.​Панамарова, Л.​І.​Прыгунова, Н.​В.​Свебада, Л.​С.​Сідарава, А.​К.​Тэн.

1964. А.​В.​Гедройц, П.​Р.​Жураў, А.​Н.​Занеўскі, М.​С.​Заржэцкі, Э.​А.​Зубялевіч, Л.​П.​Каленікава, Т.​А.​Каманіна, І.​Я.​Крывіцкі, Г.​І.​Ліёпа, А.​Е.​Літвінава, С.​Г.​Майсеева, А.​Р.​Назараў, Л.​С.​Патапаў, Т.​А.​Піпкіна, А.​І.​Расейкін, В.​К.​Сушчыц, І.​П.​Шпіт, Н.​В.​Яснагародская, Ф.​Я.​Яснагародскі.

1965. Г.​Р.​Аляксеева, В.​А.​Бабашкін, А.​А.​Беразоўскі, С.​Б.​Гінзберг, У.​Р.​Зубкоў, Л.​А.​Кажарскі, Я.​К.​Казлоў, А.​С.​Карамышаў, П.​П.​Кракалёў, М.​П.​Кунько, А.​Р.​Марэніч, Р.​Я.​Меметаў, У.​І.​Начараў, К.​У.​Сакалова, М.​Р.​Сундукоў, В.​І.​Сярогіна, Л.​М.​Тамкоў, Л.​І.​Яршова.

1966. Н.​М.​Афанасьева, Э.​А.​Афанасьева, В.​І.​Галеўка, У.​М.​Гапонаў, Г.​Дз.​Горына, Л.​А.​Есьман, Р.​М.​Заікін, Ю.​І.​Казакоў, Л.​М.​Кантаровіч, Я.​Я.​Клапер, В.​Р.​Конюхаў, А.​Я.​Красоўскі, В.​М.​Ласкавы, І.​І.​Некрашэвіч, Я.​А.​Папоў, С.​Ф.​Паўлаў, Л.​М.​Пятроўская, В.​С.​Саенка, М.​М.​Трыгубовіч, С.​І.​Федчанка, Т.​М.​Ханіна, Я.​Р.​Цвінгель, У.​М.​Шынкевіч, А.​Б.​Эльтэрман, В.​В.​Ягадніцкі.

1967. Э.​М.​Арцёмчык, М.​М.​Бурдзін, І.​А.​Бярозкіна, А.​А.​Васільеў, В.​В.​Гараеў, Е.​Г.​Грыневіч, У.​Р.​Ісачанка, І.​С.​Квітко, К.​С.​Кракасевіч, А.​Дз.​Кудзіненка, П.​Б.​Лагуноўская, Ю.​Р.​Лысоў, У.​П.​Пушкін, Т.​Г.​Раманоўская, П.​С.​Рудзік, У.​Л.​Сарочкін, В.​П.​Сільноў, С.​Дз.​Стружкін, М.​Ф.​Ткачук, У.​В.​Трацэўскі, С.​Я.​Ульянава, Н.​І.​Цямнова, У.​І.​Цямноў, В.​І.​Юрціна.

1968. Р.​Л.​Арцёмчык, В.​С.​Бялянкін, В.​Р.​Галавачоў, А.​І.​Еўтушэнка, В.​С.​Жаўняк, У.​М.​Заграбельны, С.​М.​Замараеў, В.​І.​Комар, З.​І.​Конаш, Л.​В.​Маскалевіч, Г.​Г.​Меншыкаў, І.​М.​Міхайлава, А.​І.​Міхед, М.​С.​Навумаў, Я.​А.​Сап’янік, В.​К.​Сцепчанка, Г.​А.​Фядосенка. У.​М.​Чарназёмаў.

1969. М.​Т.​Буйлова, В.​Г.​Бурдзіна, М.​В.​Бялоў, В.​Ф.​Дудзін, Ю.​Н.​Кішык, Л.​С.​Кліцунова, Н.​С.​Краўкова, І.​А.​Краюхіна, В.​І.​Круткене, Н.​А.​Крылова, Б.​М.​Ларчанка, Г.​У.​Ласкавая, А.​М.​Лебедзеў, А.​Г.​Лукомская, А.​К.​Мурашкевіч, Л.​А.​Нардштэйн, Б.​С.​Папоў, С.​І.​Пеўны, Л.​М.​Пятрова, В.​Я.​Савельеў, Л.​Я.​Сагалаў, Т.​Т.​Семянюк, І.​П.​Сітнікава, С.​Л.​Смірнова, С.​М.​Талкачоў, Ю.​Н.​Трахтэнберг, Х.​А.​Хасьянаў, Т.​І.​Чарняўская, В.​Л.​Чыстоўская.

1970. Г.​Э.​Бруніес, Д.​С.​Воранаў, Г.​М.​Гвоздзік, В.​П.​Занковіч, А.​К.​Зензін, Л.​М.​Зензіна, У.​І.​Ізяргін, І.​Д.​Кока, В.​Г.​Крусь, М.​Б.​Марцінкоўскі, А.​І.​Палякоў, А.​П.​Фядорчанка, К.​К.​Хачатранц, Ц.​П.​Ціваноў, В.​М.​Чарнатаў, Г.​П.​Чысцякоў.

1971. Г.​М.​Бараноўская, Р.​М.​Бараноўскі, В.​В.​Быкаў, С.​І.​Васілевіч, У.​Ц.​Васільеў, Л.​А.​Вільчко, М.​Ц.​Гардзеенка, В.​І.​Грыгарышына, Т.​Ф.​Дворына, В.​І.​Кандраценка, В.​М.​Кашырын, Э.​М.​Кляўко, Г.​А.​Кнаўэр, Б.​А.​Кожыхаў, І.​І.​Корж, В.​У.​Крамарэнка, А.​А.​Ладкін, Я.​Я.​Ліневіч, Р.​М.​Махмутаў, Т.​А.​Перасадзька, М.​І.​Пракалей, Н.​В.​Равяка, Я.​С.​Смальгоўскі, А.​В.​Собалеў, У.​М.​Сухарослаў, Р.​К.​Ціхаў.

1972. К.​М.​Аляксееў, Л.​Л.​Беразень, М.​У.​Вараксін, І.​І.​Васілевіч, А.​М.​Главінская, А.​І.​Грачышнікаў, Н.​Р.​Даўгіх, М.​Ф.​Жлоба, І.​С.​Зорын, Т.​М.​Казлова, А.​П.​Калніньш, В.​Ц.​Калюжны, А.​М.​Канстанціновіч, В.​Г.​Котаў, Р.​І.​Крываносава, У.​М.​Крывашэеў, У.​М.​Кузьменка, К.​В.​Лабзоў, Л.​М.​Лісоўскі, У.​Г.​Малахаў, Ю.​М.​Малевіч, А.​М.​Маскалькова, У.​Ю.​Мельцэр, С.​Л.​Мяжэвіч, Л.​І.​Новаш, Г.​А.​Патаеў, В.​Г.​Путроў, А.​А.​Сабалеўскі, В.​І.​Сахно, А.​А.​Серапян, Ю.​І.​Сердзюкоў, А.​А.​Снадскі, В.​І.​Ткачоў, А.​Р.​Трафімчук, С.​І.​Усенка, Я.​М.​Фарбераў, А.​К.​Шабалін, В.​В.​Шубіна, А.​Р.​Шчэрба, А.​А.​Юркеўская, В.​Р.​Ягошын, Ю.​В.​Ягупаў.

1973. Г.​А.​Аляксандрава, Я.​Л.​Барсукова, І.​Ф.​Брэгман, Л.​Р.​Брэль, М.​І.​Бялянкіна, І.​І.​Галушка, М.​Г.​Дзівакоў, Дз.​І.​Жураўлёва, Л.​С.​Краўчыня, У.​А.​Лагуноўскі, Г.​С.​Ларкін, Дз.​М.​Мохаў, А.​Ф.​Няўзораў, Ю.​А.​Павалій, У.​А.​Палівода, Г.​Ф.​Пальчэўская, Л.​М.​Сабалеўская, Г.​М.​Свяцкі, І.​А.​Сітнікава, А.​І.​Фрыдман, У.​Дз.​Часноў, В.​М.​Чыстая, М.​П.​Ягораў, Н.​Г.​Якушка, Л.​І.​Яршова, А.​В.​Яршоў.

1974. М.-В.​К.​Астраменцкі, Г.​І.​Белікаў, А.​А.​Брэгман, М.​К.​Вінаградаў, Т.​В.​Габрусь, В.​М.​Гацілаў, Э.​М.​Георгіева, А.​Г.​Горб, В.​У.​Гразноў, І.​С.​Жураўлёў, Г.​В.​Занеўскі, П.​К.​Казакова, І.​У.​Кароль, Р.​Э.​Кнаўэр, С.​П.​Крывашэеў, В.​М.​Лапцэвіч, Р.​Ф.​Максіменка, Р.​Р.​Маскоў, А.​Л.​Муладжанава, У.​А.​Мякішаў, А.​Л.​Сахно, Г.​Р.​Тарасевіч, У.​М.​Тарноўскі, І.​С.​Фёдарава, Л.​І.​Хаюцін, А.​Е.​Цыкалаў, М.​С.​Шуміхін, У.​І.​Шчарбіна, А.​І.​Шышакін.

1975. Ю.​М.​Абрамовіч, С.​Г.​Алейнікава, В.​Б.​Ангелаў, В.​Ф.​Ачайкін, Я.​Г.​Бранцаў, Л.​В.​Былінская, А.​А.​Ганчароў, І.​А.​Гапонаў, С.​Я.​Гафштэйн, Г.​Г.​Голубева, В.​Ф.​Давыдзёнак, Ю.​Г.​Дзяменцьеў, У.​М.​Еўдакімаў, У.​С.​Залеўскі, М.​С.​Іваноў, В.​П.​Іўлічаў, Я.​М.​Кавалеўскі, В.​І.​Карака, М.​Т.​Кляшторная, І.​А.​Кнаўэр, У.​В.​Крывашэеў, А.​П.​Кушч, Г.​П.​Латышаў, У.​А.​Лытаў, В.​М.​Малышкін, М.​Ф.​Малючэнка, В.​Ф.​Марозаў, В.​Дз.​Пак, А.​П.​Панамароў, В.​М.​Папоў, А.​А.​Пецярбуржцаў, М.​М.​Пірагоў, Г.​А.​Ражкова, Л.​А.​Сазонава, Н.​М.​Сакалова, А.​С.​Сардараў, А.​І.​Сарокін, С.​П.​Сень, В.​І.​Фарафонава, Л.​І.​Чупіна, Ю.​А.​Шаравера, К.​І.​Эпштэйн, А.​Ф.​Юрын, М.​І.​Янчык, М.​М.​Яркоў.

1976. В.​П.​Аганін, В.​В.​Арсеньеў, В.​В.​Баразненка, А.​Г.​Белых, Ю.​В.​Бічан, В.​М.​Бяспалаў, А.​А.​Вераб’ёў, В.​З.​Віткіна, Я.​У.​Гляцэвіч, З.​В.​Говарава, У.​Ф.​Даніленка, У.​С.​Дземідовіч, У.​І.​Драздоў, Л.​Ф.​Думаноўская, В.​Р.​Духаніна, С.​С.​Жураўлёў, А.​М.​Іванчанка, А.​У.​Ільіноў, С.​А.​Капроў, В.​І.​Капылоў, Л.​А.​Карманава, А.​С.​Кісель, В.​П.​Крапіўны, Л.​А.​Краснабай, Л.​А.​Кустова, Ю.​К.​Кустоў, Л.​П.​Луцэвіч, Г.​В.​Лява, М.​А.​Мацяўшук, А.​П.​Назараў, І.​М.​Панамароў, Ю.​П.​Пурэцкі, Г.​М.​Пяшкоў, Т.​Ф.​Розава, В.​В.​Рысакоў, В.​Б.​Садыкаў, Л.​А.​Склярэнка, М.​С.​Смірноў, У.​І.​Старчанка, Л.​Г.​Сядых, У.​Дз.​Таліцкі, А.​В.​Тылевіч, Ю.​І.​Філонаў, В.​С.​Хвяжэнка, В.​І.​Ціхава, Ю.​У.​Чантурыя, А.​А.​Шабалін, Б.​Э.​Школьнікаў, М.​М.​Шляймовіч, Н.​А.​Шыдлоўская, Я.​А.​Якаўлеў.

1977. А.​І.​Агафонава, А.​Р.​Акенцьеў, А.​А.​Антонава, А.​Я.​Балыка, Н.​К.​Белавусава, У.​Г.​Браўн, Н.​С.​Будыка, А.​М.​Быкоўскі, Г.​Р.​Вінаградава, М.​С.​Волкаў, Т.​Я.​Галіёта, А.​С.​Гаўрыкаў, Л.​М.​Гітлін, А.​М.​Горб, Р.​В.​Грынкевіч, Ю.​М.​Дабравольскі, І.​Я.​Дзятлаў, В.​М.​Дутлава, А.​М.​Іванін, Ю.​С.​Іўжанка, В.​Г.​Калінічэнка, А.​П.​Каралькоў, І.​Е.​Карасцялёў, В.​К.​Карунас, В.​М.​Кільчыцкі, У.​Р.​Крышчановіч, І.​А.​Леснякова, С.​Г.​Мацяўшук, А.​В.​Мысаў, Я.​У.​Мядзько, Д.​С.​Паташнікаў, І.​С.​Пілатовіч, А.​У.​Пятрэнка, І.​П.​Равуцкая, А.​М.​Радзівоненка, В.​Р.​Рондаль, С.​Ф.​Самбук, Л.​М.​Смірнова, А.​Г.​Суслаў, М.​В.​Сяўбітаў, В.​Я.​Токарава, А.​З.​Цэйтлін, У.​І.​Чарняўскі, К.​Л.​Шулаева, Л.​К.​Шулаеў, Ю.​А.​Якімовіч.

1978. І.​А.​Абухаў, У.​В.​Аўсянка, Л.​П.​Баліцкая, Я.​А.​Вільчко, І.​С.​Гадэ, М.​І.​Жучко, І.​Л.​Каробкін, А.​П.​Козыраў, А.​І.​Корбут, А.​В.​Кузняцоў, В.​К.​Латышаў, У.​А.​Лытаў, А.​А.​Мазоль, А.​І.​Малашка, У.​Дз.​Маркаў, В.​А.​Мацура, Л.​М.​Нерадзюк, В.​М.​Папоў, С.​Г.​Пінчук, У.​Б.​Праабражэнскі, У.​М.​Сідзюк, С.​А.​Смірнова, Г.​Г.​Тарасава, У.​К.​Філатаў, З.​Р.​Цвірко, В.​С.​Цырш, Н.​С.​Чуйко, Г.​І.​Чырван.

1979. Т.​Р.​Авечка, А.​М.​Арцюхін, А.​В.​Асяненка, У.​І.​Бакаеў, Э.​К.​Басава, В.​М.​Батузава, У.​В.​Бачкоў, А.​І.​Белавусаў, У.​П.​Данец, В.​М.​Данілаў, Я.​У.​Дворак, Л.​Г.​Зайцава, А.​У.​Івашкоў, Ю.​І.​Івашчанка, У.​В.​Карповіч, В.​У.​Кісель, Б.​С.​Косціч, А.​М.​Кулагін, І.​А.​Куніцкі, Т.​А.​Купрэева, Б.​М.​Малчанаў, А.​С.​Мальцаў, Ю.​Я.​Мамлін, В.​А.​Марухін, Т.​В.​Мікаэлян, В.​П.​Мусіенка, І.​В.​Навіцкі, В.​Дз.​Нікіцін, У.​М.​Перасадзька, Т.​М.​Пракаповіч, Т.​М.​Пукач, Ю.​І.​Раманаў, Н.​С.​Саладкова, С.​П.​Сахарава, В.​Р.​Слюнчанка, А.​А.​Сувораў, А.​В.​Федарэнкаў, А.​М.​Філіповіч, У.​М.​Целяпнёў, І.​С.​Чаравікаў, Г.​М.​Шарый, М.​А.​Шумячар, І.​У.​Шчакоцін, Р.​П.​Яўменаў.

1980. А.​М.​Аліфірэнка, В.​П.​Андаралаў, В.​У.​Балоцін, Л.​П.​Баннава, Р.​І.​Белагорцаў, І.​Л.​Бікешчанка, Л.​К.​Быстрова, М.​М.​Гайдуковіч, У.​Э.​Гальдштэйн, М.​Р.​Гарон, Н.​Я.​Гоціна, М.​М.​Гроднікаў, Г.​У.​Гур’янаў, Л.​Г.​Дзям’янава, У.​Г.​Еўтух, Б.​І.​Кавалькоў, І.​А.​Каменскіх, Г.​К.​Кескевіч, В.​В.​Кірылаў, М.​П.​Кошалеў, І.​М.​Кравец, А.​А.​Крутава, А.​В.​Кухарэнка, В.​А.​Ліхапол, С.​В.​Манкевіч, А.​І.​Машуцін, В.​М.​Неўдах, Ф.​Ф.​Пархімовіч, Л.​У.​Паўлава, Л.​М.​Пілатовіч, Дз.​М.​Пуцявец, Г.​М.​Саглаева, В.​У.​Сакалова, В.​П.​Свічэнскі, Н.​А.​Сіроціна, А.​Б.​Смольскі, Т.​П.​Станішэўская, У.​А.​Тычына, Ю.​Г.​Цяпкін, А.​Ф.​Чэркас, В.​М.​Шалкоўскі, Н.​М.​Шарая, А.​С.​Шафрановіч, В.​Я.​Яўсееў.

1981. В.​І.​Айсіна, І.​І.​Аляксеенка, У.​А.​Арлоўскі, С.​Г.​Багласаў, Л.​С.​Баскакава, В.​Н.​Беглякоў, Г.​В.​Бокун, Я.​Ю.​Болатаў, А.​У.​Брыгадны, В.​А.​Буры, Т.​У.​Бутрымовіч, Дз.​І.​Бялецкі, А.​М.​Вержук, І.​К.​Вінаградаў, А.​Г.​Воўк, Ю.​П.​Вялічка, У.​К.​Гагунскі, А.​К.​Галутвін, М.​Л.​Гаўхфельд, Г.​Б.​Гераўкер, В.​А.​Грэцкі, А.​М.​Гурбо, Г.​У.​Гур’янаў. Г.​Б.​Дыдыкіна, Г.​П.​Жаровіна, А.​М.​Калантай, В.​В.​Калнін, А.​Ц.​Караткоў, В.​І.​Каўрыговіч, А.​К.​Крывашэева, У.​М.​Крывуля, Н.​Г.​Курыліна, У.​С.​Ларын, І.​А.​Лаўрэнава, Г.​П.​Лядзяева, У.​Г.​Малахаў, І.​А.​Маніс, І.​М.​Марчанка, У.​С.​Маскалёў, У.​К.​Машукоў, М.​В.​Міхайлаў, С.​П.​Мульчэўская, В.​Б.​Навасёлак, В.​М.​Новікаў, М.​І.​Новікаў, Ю.​І.​Панчук, У.​У.​Пахолкін, С.​А.​Петракоў, У.​В.​Петухоў, А.​Р.​Прохараў, І.​Л.​Ром, Я.​С.​Ром, У.​Дз.​Севярынаў, М.​А.​Спясіўцава, Ю.​М.​Спясіўцаў, Г.​Л.​Танявіцкі, Л.​А.​Таршыс, М.​М.​Турлюк, Л.​І.​Фамін, В.​М.​Хромаў, У.​В.​Чаленка, А.​В.​Чысты, Л.​М.​Шарамецьева, В.​А.​Шарамецьеў, В.​П.​Якавенка.

1982. А.​А.​Бабуноў, С.​І.​Барысовіч, В.​А.​Бобрык, В.​В.​Васільеў, У.​П.​Галушчанка, І.​В.​Грышчынскі, В.​Л.​Драздоўскі, А.​С.​Дрэйцар, Дз.​В.​Дуднічэнка, В.​С.​Забродзец, С.​С.​Іваноў, А.​Р.​Канаваленка, І.​І.​Карват, А.​А.​Каўрэй, К.​І.​Кожыч, Я.​П.​Крапіўной, У.​М.​Кузняцоў, Ю.​М.​Кузьмін, Л.​М.​Куртанідзе, М.​Ц.​Лапато, І.​В.​Марозаў, Ю.​А.​Міхайлаў, В.​А.​Новікаў, А.​М.​Пятроў, А.​І.​Старасценка, У.​М.​Счыслёнак, У.​Э.​Сяргееў, У.​С.​Шаліма, А.​І.​Шарапава.

1983. Н.​А.​Абухава, С.​Б.​Аляксандраў, М.​Т.​Багацеля, Э.​І.​Важнік, Л.​С.​Валахановіч, В.​В.​Васілюк, Л.​Д.​Вахоніна (Новікава), В.​В.​Вірасава, А.​М.​Галерка, В.​У.​Гаруновіч, В.​М.​Герус, Г.​Г.​Голубеў, М.​М.​Грэнь, Н.​А.​Гур’янава, Л.​Б.​Далгоўскі, У.​А.​Далецкі, Г.​В.​Дзмітронак, І.​М.​Дорахава, А.​С.​Дубініна, Г.​А.​Дулевіч, М.​В.​Емяльянаў, А.​Г.​Заборскі, Л.​І.​Каракоўцава, І.​В.​Карпаў, В.​Г.​Кескевіч, В.​Ц.​Клюковіч, Р.​Б.​Клябанава, Т.​Я.​Кузьміна, В.​Б.​Куняўскі, Н.​М.​Лісоўская, А.​А.​Мазалёў, Л.​В.​Макарэвіч, С.​М.​Малышаў, А.​Л.​Мароз, Л.​А.​Мініна, Т.​Г.​Мураева, Б.​Ц.​Ніжагародаў, Я.​А.​Палітыка, М.​П.​Правалінскі, М.​Я.​Прасолаў, А.​Х.​Прасяная, М.​А.​Пушкоў, А.​М.​Пятроў. Б.​М.​Розін, М.​У.​Рыбнікаў, У.​Т.​Рылькоў, В.​М.​Саломенік, Г.​С.​Саўчанка, У.​В.​Свідуновіч, Ж.​Л.​Сініцына, Ю.​М.​Скарэнка, В.​А.​Сокал, М.​І.​Сугака, А.​Г.​Сысоеў, У.​В.​Тамашэвіч, Г.​І.​Фрэнкель, Т.​В.​Халадзінская, Я.​М.​Ханіна, А.​М.​Цэван, У.​М.​Чайкоўскі, У.​Л.​Шахлевіч, А.​В.​Шорап, А.​М.​Юркавец, Э.​А.​Юшка, І.​У.​Яркова.

1984. С.​В.​Анікін, Л.​М.​Белавусава, П.​П.​Бялюк, С.​С.​Вечар, В.​М.​Гапіенка, А.​Я.​Гарцуева, І.​Я.​Герасіменка, В.​І.​Гутман, А.​А.​Дарэнскі, А.​І.​Дыдышка, В.​Г.​Жаўняк, І.​Я.​Заслаўская-Алерс, С.​Б.​Ібраў, С.​У.​Іода, Т.​П.​Калеснік, А.​Я.​Кандратаў, Л.​П.​Качаноўская, У.​Л.​Куртанідзе, В.​Б.​Куцко, Л.​П.​Ларына, Г.​А.​Ліпуноў, І.​В.​Лукомская, В.​В.​Лукомскі, Т.​І.​Ляўданская, М.​У.​Мароз, А.​І.​Мартынаў, У.​В.​Мацельскі, У.​К.​Мацяш, А.​І.​Мінакоў, І.​І.​Навацкая, А.​М.​Перэльман, У.​І.​Плоткін, М.​І.​Рудэнка, А.​А.​Сазонаў, М.​А.​Сакалоў, В.​В.​Саурава, Б.​Дз.​Сідарэнка, Г.​Дз.​Фёдараў, А.​А.​Фралова, Т.​У.​Шаўлюкевіч, У.​І.​Шкарупін, Р.​А.​Шылай.

1985. Ю.​С.​Ананіч, І.​Б.​Анікіна, М.​А.​Бабіч, Т.​В.​Багданава, В.​В.​Барташэвіч, А.​А.​Валовіч, Н.​І.​Вапнярская, А.​А.​Васкалей, А.​І.​Грэчын, В.​К.​Зайцаў, Л.​А.​Касцюк, С.​К.​Качаеў, К.​К.​Керуціс, Н.​Б.​Кузняцова, А.​В.​Ліхачоў, А.​Ю.​Лобушкін, М.​К.​Майструк, Н.​П.​Мартынава, А.​І.​Нічкасаў, Т.​С.​Осіпава, А.​Л.​Папін, Г.​Я.​Паркава, М.​Л.​Патэнт, Н.​Ц.​Прыбыль, А.​А.​Пятроў, А.​А.​Райскі, У.​У.​Сарока, У.​І.​Свінарэнка, Э.​В.​Святлова, І.​В.​Сініцкі, М.​М.​Суцягін, В.​У.​Тарасаў, Б.​І.​Тумашчык, І.​П.​Федарынчык, А.​У.​Хартановіч, С.​Я.​Худайдатава, Т.​В.​Царова, А.​І.​Чадовіч, М.​П.​Чарненка, Л.​Л.​Чыгаева, Я.​Я.​Шапавалаў, А.​Г.​Шпанікаў, Л.​М.​Шулінская, Ю.​Ю.​Шчарбакоў, В.​І.​Шчэрбіч.

1986. А.​В.​Афанасенка, А.​В.​Бандарэнка, Г.​П.​Баярына, У.​А.​Бірала, У.​А.​Будаеў, М.​С.​Вайтовіч, А.​С.​Вітко, Л.​С.​Галубкова, С.​В.​Данілаў, У.​І.​Дзмітрычэнка, П.​А.​Жараў, І.​А.​Захарава, Л.​У.​Зданевіч, П.​А.​Знак, Ю.​А.​Камісараў, С.​Ф.​Карповіч, С.​А.​Карчэўскі, У.​М.​Корань, А.​З.​Кратовіч, Л.​Б.​Крываносаў, Я.​С.​Кузняцоў, Л.​П.​Курзянкова, В.​М.​Ладзіс, А.​Л.​Лобаў, А.​А.​Лойка, Ю.​Г.​Магілёўкін, М.​У.​Маразюк, Ю.​В.​Нікалаеў, І.​Ю.​Патапаў, В.​В.​Путнік, І.​Г.​Ратнікаў, Л.​Я.​Селівончык, А.​Ф.​Сідзюк, Ю.​І.​Сонец, В.​С.​Судзілоўскі, І.​І.​Танаеўская, А.​П.​Таф, С.​П.​Трафімец, А.​М.​Філімонаў, І.​В.​Харэўскі, С.​А.​Хоміч, В.​А.​Цецераўкова, П.​У.​Цямноў. С.​В.​Чарніцкі, В.​С.​Чумак, У.​С.​Шаўчэнка, А.​А.​Штэн, С.​Я.​Шыманскі, В.​І.​Юхнеўская, В.​А.​Ясімчык.

1987. Т.​С.​Бакун, В.​К.​Быкоўская, Н.​А.​Воінава, С.​Б.​Галалоб, М.​М.​Горбава, Н.​І.​Грахоўская, І.​У.​Дацюк, Л.​А.​Жлоба, Н.​Г.​Жуклевіч, С.​Р.​Казлоў, Т.​В.​Каленік, А.​Р.​Карчэўскі, Л.​В.​Кафанава, Н.​Б.​Кляўко, У.​А.​Корнеў, Л.​М.​Краснова, Б.​С.​Кудраватых, Т.​Ц.​Кузняцова, І.​А.​Лабанава, У.​М.​Лагун, А.​А.​Літвінава, Т.​М.​Мацура, Л.​П.​Мацыпура, Э.​В.​Новікава, Л.​Р.​Орсіч, Л.​І.​Патапейка, В.​І.​Рылько, А.​Я.​Садчыкава, В.​У.​Сакалова, Л.​Я.​Сакевіч, Ю.​А.​Самойлік, М.​Ю.​Сапуноў, С.​А.​Сергачоў, М.​А.​Смарчок, А.​В.​Сцяпанаў, А.​В.​Трухін, В.​М.​Хаванскі, С.​І.​Цырш, А.​П.​Цяльцоў, М.​І.​Шавяльзон, А.​Ф.​Шаўчук, Г.​Р.​Штэйнман, М.​В.​Ярмольчык, І.​В.​Яршоў.

1988. Г.​Г.​Баранец, Н.​С.​Белагорцава, К.​В.​Вазміцель, У.​М.​Галкоўскі, А.​А.​Галякоў, Л.​Ф.​Іванчанка, М.​М.​Іоська, М.​Я.​Калечыц, А.​І.​Капцюг, Т.​Р.​Карпенка, Н.​У.​Кожар, Р.​В.​Літвак, С.​У.​Лявонаў, С.​А.​Малюк. А.​Б.​Марозава, А.​У.​Мяжэвіч, А.​К.​Падоксік, Т.​А.​Палаўнёва, Н.​Я.​Спяранская, А.​І.​Супрон, А.​Б.​Тараненка, В.​В.​Усімаў, А.​А.​Утулкін, В.​А.​Фралоў, М.​А.​Ягорава, А.​А.​Якімчук, К.​К.​Янчук.

1989. М.​Р.​Алексяюк, У.​Ю.​Анісімаў, В.​А.​Брылёў, Э.​Я.​Валовіч, У.​В.​Гнаявой, В.​В.​Жарліцын, П.​І.​Жураў, М.​М.​Кітаеў, В.​Л.​Кобызеў, У.​А.​Кузьмін, Л.​І.​Ладзіс, С.​В.​Ларын, А.​А.​Літаш, Б.​У.​Лядзенка, У.​І.​Мелех, Г.​А.​Міцкевіч, А.​А.​Новікаў, І.​Б.​Нячай, Т.​З.​Паўлоўская, С.​Ф.​Платко, Ю.​У.​Рудых, В.​У.​Свінарэнка, У.​Л.​Сірыхар, В.​А.​Талкачоў, В.​С.​Турлюк, В.​К.​Увараў, Л.​М.​Шакінка, В.​М.​Шыкавец.

1990. А.​А.​Андраюк, У.​В.​Барэхаў, А.​І.​Быстроў, М.​А.​Гаеўская, Н.​Р.​Галякова, Л.​П.​Гарбачова, І.​В.​Дзямура, М.​М.​Дзятко, Н.​С.​Емяльянава, А.​І.​Жабрун, Р.​Р.​Зубарава, П.​П.​Зяленскі, Я.​К.​Калбовіч, Т.​Ф.​Косціч, Ф.​Н.​Муладжанаў, Н.​А.​Самусенка, А.​Дз.​Севярын, Г.​А.​Смактуновіч, Я.​С.​Урбан, З.​З.​Хайкіна, М.​М.​Царык, А.​М.​Цецярук, Б.​Р.​Цыёнскі, У.​М.​Шапавалаў, А.​А.​Шчапіла.

1991. С.​В.​Асташонак, А.​У.​Бандарчык, Л.​У.​Бандарчык, Л.​У.​Белякова, І.​А.​Вайцяховіч, Дз.​В.​Герашчанка, В.​А.​Дзенісенка, М.​Б.​Іслямаў, Я.​М.​Іўліеў, В.​І.​Калечыц, Г.​К.​Касцюкевіч, А.​Я.​Катовіч, У.​У.​Кулевіч, І.​М.​Рацько, Ю.​Г.​Сакалоўскі, А.​В.​Свішчоў, Ю.​А.​Смольскі, А.​М.​Сямашка, А.​Г.​Трусаў, В.​В.​Турко, С.​В.​Чыгір, С.​Л.​Шайко.

1992. В.​К.​Бялькевіч, Я.​К.​Верычаў, В.​В.​Віслаўскі, А.​Ю.​Грыбаедава, К.​Г.​Джапарыдзе, А.​А.​Зафатаеў, У.​Б.​Зелянкевіч, А.​П.​Зіноўева, М.​П.​Зуеў, М.​Г.​Казак, А.​І.​Касабука, С.​І.​Куніцкі, В.​М.​Майсяюк, Н.​А.​Манаенкава, Ю.​І.​Нічкасаў, М.​В.​Пімашкоў, І.​А.​Савіцкі, Т.​А.​Свірская, В.​І.​Сысоева, Г.​І.​Чапурын.

1993. Дз.​С.​Бубноўскі, Л.​Л.​Жук, І.​І.​Канановіч, Т.​П.​Лабінская, Т.​М.​Папкова, А.​М.​Раінчык, Дз.​У.​Сідзельнікаў, Я.​В.​Чараповіч.

1994. М.​А.​Палякова, Т.​І.​Пешкава, Ю.​У.​Прудзялюк, М.​Б.​Самасюк, С.​Л.​Стоцкі.

1995. А.​І.​Андрончык, А.​Ф.​Базевіч, В.​У.​Буры, В.​Б.​Васіленка, А.​М.​Волах, С.​А.​Галашоў, М.​М.​Жулёва, І.​М.​Казлоўскі, Л.​А.​Кішчук, І.​Я.​Кратовіч, Д.​А.​Крывашэй, Т.​А.​Лабанава, Э.​А.​Марцінчык, М.​І.​Міклашэвіч, В.​Ф.​Саннікава, Т.​А.​Шчаброва.

1996. А.​В.​Ангелава, А.​І.​Грышан, В.​С.​Карпенка, В.​В.​Руцкі, А.​А.​Сярэдзіч.

1997. У.​І.​Архангельскі, А.​Ф.​Канцэраў, Дз.​А.​Касьяненка, А.​С.​Пархута, В.​І.​Патапаў, С.​Ф.​Ткачэнка, П.​І.​Чуеў.

1999. А.​А.​Барысенка, К.​Б.​Бражнік, А.​С.​Вашкевіч, Н.​В.​Дарашкевіч, Р.​Ш.​Даўлетшын, М.​М.​Кандалін, В.​І.​Карасёў, А.​У.​Касаткін, А.​А.​Лапко, І.​У.​Лапуноў, П.​А.​Ляшковіч, А.​Дз.​Міхайлюкоў, Г.​У.​Палянская, В.​У.​Стоцкая, Б.​А.​Хасан, В.​А.​Цыёнская, М.​М.​Чураба.

2000. Н.​М.​Барабанава, І.​І.​Бельцюкова, В.​У.​Бельцюкоў, Л.​А.​Верхалап, Я.​К.​Гешчанок, І.​В.​Гудзік, Т.​У.​Зубела, С.​І.​Кавыроў, С.​А.​Кізілава, С.​Р.​Майсеенка, І.​Г.​Малкоў, А.​В.​Радзюк, Т.​П.​Разанава, Т.​У.​Сівая, А.​А.​Стаянава, В.​І.​Сцепанковіч, У.​П.​Талочка, А.​І.​Усольцаў, А.​І.​Цішкевіч.

2001. А.​І.​Дубаневіч, Р.​А.​Зялінскі.

Т.​Р.​Мартынепка.

т. 14, с. 220