ядаві́ты разм.

1. gíftig, Gift-;

ядаві́тая змяя́ Gíftschlange f -, -n;

ядаві́тае рэ́чыва Gíftstoff m -(e)s, -e;

2. перан. (зласлівы) gíftig, bóshaft; béißend (з’едлівы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

таксі́чны (ядавіты) спец. tóxisch, gíftig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

miasmátisch a ядаві́ты; зара́зны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

poisonous

[ˈpɔɪzənəs]

adj.

атру́тны, ядаві́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

toxic

[ˈtɑ:ksɪk]

adj.

ядаві́ты, атру́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

viperous

[ˈvaɪpərəs]

adj.

ядаві́ты; прада́жны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

black widow

ядаві́ты чо́рны паву́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Gíftpilz m -es, -e ядаві́ты грыб, мухамо́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

venomous

[ˈvenəməs]

adj.

1) ядаві́ты; атру́тны

2) зласьлі́вы; зье́длівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

toxicant

[ˈtɑ:ksɪkənt]

1.

adj.

таксі́чны, ядаві́ты

2.

n.

атру́та f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)