чу́йна прысл., чу́йны

1. (пра слых) scharf; hllhörig (з вострым, тонкім слыхам);

чу́йны сон lichter Schlaf;

чу́йны слых schrfes Gehör;

чу́йнае ву́ха schrfes [gtes] Gehör;

2. (які востра перажывае) zrtfühlend, finfühlig, tilnahmsvoll

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

watchfully

[ˈwɑ:tʃfəli]

adv.

пі́льна; чу́йна, ува́жліва

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

shyly

[ˈʃaɪli]

adv.

1) нясьме́ла, сарамлі́ва

2) пужлі́ва, палахлі́ва

3) недаве́рліва; чу́йна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Schlmmer m -s дрымо́та;

in (lichtem) ~ legen* драма́ць, чу́йна спаць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schlfen* vi спаць;

~ ghen* ісці́ спаць;

sich ~ lgen кла́сціся ў ло́жак;

lise ~ чу́йнау́тка] спаць;

wie ein Dachs [ein Mrmeltier] ~ спаць без про́сыпу [непрабу́дна];

schlfe wohl! спі спако́йна!

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)