умо́віцца veréinbaren vt; ábmachen vt; verábreden vt, überéinkommen* vi (s) (адносна чаго-н. über A);

умо́віцца адно́сна сустрэ́чы ein Zusámmentreffen veréinbaren [verábreden];

умо́віцца ад но́с на ча́су [ме́с ца, ца ны] sich über die Zeit [den Ort, den Preis] éinigen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

умаўля́цца гл. умовіцца

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

угаво́рвацца разм. (умовіцца з кім-н. аб чым-н.) sich verábreden, sich verständigen; éine Ábmachung tréffen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)