узлама́ць

1. áufbrechen* vt, erbréchen* vt;

узлама́ць дзве́ры [замо́к, ша́фу] die Tür [das Schloss, den Schrank] áufbrechen*;

узлама́ць падло́гу die Díele áufreißen*;

2. вайск. dúrchbrechen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узло́мваць гл. узламаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

узадра́ць (узламаць, ададраць) áufbrechen* vt, erbréchen* vt;

узадра́ць падло́гу die Díele áufreißen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

spréngen II vt

1) узрыва́ць, узло́мваць

2) перан. падрыва́ць (адзінства і г.д.)

3) узлама́ць; разрыва́ць (путы)

4) карт. сарва́ць (банк)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

knácken vt

1. лу́скаць, гры́зці (арэхі);

hárte Nüsse ~ раша́ць ця́жкую зада́чу;

éinen Géldschrank ~ разм. узлама́ць сейф

2. vi трашча́ць, хрусце́ць;

mit den Fíngern ~ пстры́каць па́льцамі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)