узлама́ць

1. áufbrechen* vt, erbréchen* vt;

узлама́ць дзве́ры [замо́к, ша́фу] die Tür [das Schloss, den Schrank] áufbrechen*;

узлама́ць падло́гу die Díele áufreißen*;

2. вайск. dúrchbrechen* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)