увянча́цца кніжн. gut áusgehen* [énden];

увянча́цца по́спехам von Erfólg gekrönt sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Krönung f -, -en

1) карана́цыя, каранава́нне

2) перан. завяршэ́нне, увянча́нне;

séine ~ in etw. (D) fínden* увянча́цца, завяршы́цца чым-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

krönen vt

1) (zu D, als A) каранава́ць (каго-н. на…);

sich ~ lássen* каранава́цца

2) (mit, von D) уве́нчваць (чым-н.);

von Erfólg gekrönt sein увянча́цца по́спехам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)