Verbum

ábklingen* vi (s) адгуча́ць, сціха́ць

ábebben vi (s) спада́ць (аб вадзе); сціха́ць, змянша́цца

erstérben* vi (s) заміра́ць, сціха́ць;

der Lärm erstárb шум паво́лі сціх; аняме́ць (пра рукі)

légen

1. vt

1) кла́сці, палажы́ць;

von sich (D) etw. ~ зняць з сябе́ што-н. (частку вопраткі);

ein Schloss vor die Tür ~ паве́сіць замо́к на дзве́ры

2) укла́дваць (трубы); ста́віць (міны);

den Fúßboden ~ насціла́ць падло́гу

3) садзі́ць (бульбу і т.п.)

4):

Éier ~ не́сці [кла́сці] я́йкі;

j-m Kárten ~ варажы́ць каму́-н. на ка́ртах;

Wert [Gewícht] auf etw. (A) ~ надава́ць значэ́нне чаму́-н.;

den Grund zu etw. (D) ~ пакла́сці асно́ву чаму́-н.;

den Hund an die Kétte ~ пасадзі́ць [навяза́ць] саба́ку на ланцу́г;

ein Haus in Ásche ~ спалі́ць дом датла́ [дашчэ́нту];

in Trümmer ~ разруйнава́ць зруйнава́ць, разбуры́ць;

Híndernisse in den Weg ~ рабі́ць перашко́ды;

j-m etw. (A) zur Last ~ абвінава́чваць каго́-н. у чым-н.

2. ~, sich

1) кла́сціся, лажы́цца;

sich zu Bett ~ кла́сціся спаць;

sich vor Ánker ~ стаць на я́кар

2) сціха́ць;

der Sturm légte sich бу́ра сці́хла;

sich auf etw. (A) ~ энергі́чна бра́цца за што-н.;

sich aufs [auf das] Bítten ~ перайсці́ да про́сьбаў;

sich für j-n ins Zeug ~ заступі́цца за каго́-н.;

sich in die Rúder [ins Rúder] ~ нале́гчы на вёслы; заўзя́та ўзя́цца за спра́ву; разм. наці́снуць на што-н.