спа́дчыннік м.

1. Érbe m -n, -n; Stámmhalter m -s, - (роду і г. д.); Náchfolger m -s, - (прадаўжальнік); Thrónfolger m -s, - (прастола);

2. юрыд. гл. спадкаемец

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Náchlasser m -s, - юрыд. насле́днік, спа́дчыннік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Érbe I m -n, -n спа́дчыннік, насту́пнік, спадкае́мец

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Náchfolger m -s, -

1) спадкае́мца, спа́дчыннік

2) паслядо́ўнік, перае́мнік, насту́пнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)