Verbum

áufzeichnen vt

1) (на)рысава́ць, (на)малява́ць

2) запі́сваць, занато́ўваць; пратакалі́раваць

zéichnen

1. vt

1) малява́ць, крэ́сліць, чарці́ць, рысава́ць

2) адзнача́ць;

vom Schícksal gezéichnet sein быць адзна́чаным пяча́ццю лёсу

3) падпі́сваць

2. vi:

der Hund zéichnet паляўн. саба́ка ідзе́ па сле́ду

Natúr f

1) - прыро́да;

in der fréien ~ на ўло́нні прыро́ды;

nach der ~ zéichnen [málen] рысава́ць [малява́ць фа́рбамі] з нату́ры

2) -, -en нату́ра, хара́ктар;

das geht gégen séine ~, das ist séiner ~ zuwíder яму́ гэ́та неўласці́ва, гэ́та супярэ́чыць яго́ нату́ры;

von ~ schüchtern sein быць сарамлі́вым па нату́ры [хара́ктары]