ртуць ж. хім. Quécksilber n -s;

грыму́чая ртуць Knállquecksilber n, Quécksilberknallsäure f -;

падо́бны да рту́ці quécksilberartig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Quécksilber n -s ртуць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Knállquecksilber n -s грыму́чая ртуць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

quécksilberhaltig a які́ ўтры́млівае ртуць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

mercury

[ˈmɜ:rkjəri]

1.

n., pl. -ries

1) рту́ць -і f., жыво́е срэ́бра

2) рту́тны слупо́к у тэрмо́мэтры або́ баро́мэтры

2.

adj.

рту́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)