рог​I

1. заал. Horn n -(e)s, Hörner;

рогі мн. Gewéih n -(e)s -e;

2. муз. Horn n; Jágdhorn n;

трубі́ць у рог ins Horn stóßen*;

◊

аблама́ць каму-н рогі j-n kléinkriegen аддз. [únterkriegen];

наста́віць рогі каму-н. j-m Hörner áufsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

рог​II м. (край) Ecke f -, -n; Rand m -(e)s, Ränder;

на рагу́ ву́ліцы an der Stráßenecke;

за раго́м [ро́гам] hínter der Ecke

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

cornucopia

[,kɔrnəˈkoʊpiə]

n.

рог даста́тку

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

buckhorn

[ˈbʌkhɔrn]

n.

але́ні рог

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

antler

[ˈæntlər]

n.

але́ні рог

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hórnig a гру́бы, цвёрды (як рог)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

horn

[hɔrn]

1.

n.

1) рог -а m. (каро́вы)

2) ро́жкі pl. (у сьлімака́), ву́сікі pl. (у насяко́мых)

3) рагаво́е рэ́чыва

4) рог, пасу́дзіна для піцьця́

the horn of plenty — рог даста́тку

5) рог (музы́чны або́ сыгна́льны інструмэ́нт)

a hunting horn — паляўні́чы рог

an auto horn — кля́ксан аўтамабі́ля

2.

adj.

рагавы́, з ро́гу

3.

v.

бада́цца, баро́цца; бадну́ць (пра каро́ву)

•

- horn in

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bugle

[ˈbju:gəl]

1.

n.

1) горн -а m.

bugle call — сыгна́л го́рна

2) паляўні́чы рог, ражо́к -ка́ m.

2.

v.

трубі́ць у рог

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Túthorn n -(e)s, -hörner труба́, рог

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ánecken vi (s)

1) вы́цяцца (аб рог чаго-н.), зачапі́ць (за рог чаго-н.)

2) (h, s) разм. зачапі́ць (каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)