рогI

1. заал. Horn n -(e)s, Hörner;

рогі мн. Gewih n -(e)s -e;

2. муз. Horn n; Jgdhorn n;

трубі́ць у рог ins Horn stßen*;

аблама́ць каму-н рогі j-n klinkriegen аддз. [nterkriegen];

наста́віць рогі каму-н. j-m Hörner ufsetzen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)